கல்வெட்டுகள்

 

அன்புள்ள ஜெ

சமீபத்தில் கல்வெட்டுக்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். பெரும்பாலான கல்வெட்டுக்களில் சூரியன் சந்திரன் உள்ளவரை என்று சொல்லி சாசனம் செய்யப்பட்டிருக்கும். சூரியன் சந்திரன் உள்ளவரை தன் வார்த்தை நிலைநிற்கவேண்டும் என்று ஒரு அரசன் ஆசைப்படுவதிலுள்ள வேடிக்கையைப்பற்றிச் சொன்னோம்

அப்போது வெண்முரசில் வரும் வரி நினைவில் வந்தது. காலம்கடந்தவை என்று நாம் நம்புகிறோம் என்றால் அச்சொற்களை ஏன் கல்லில் பொறிக்கிறோம்? அச்சொல்லைவிட காலம்கடந்தது கல் என்று நம்புகிறோம் என்றல்லவா அதன் பொருள்? அந்த வரி களிற்றியானைநிரை நாவலில் வருகிறதென நினைக்கிறேன். சிரிப்பை அளித்த வரி. ஆனால் ஆழமானவகையில் நினைவிலும் நின்றிருக்கிறது

ஜெயராமன்

மகாபாரதமும் அடுக்குமுறையும்

 

அன்புள்ள ஜெ

அவைமரியாதைகள் பற்றிய ஒரு கடிதத்தை வாசித்தபோது இதை எழுதவேண்டுமென்று தோன்றியது. வெண்முரசு முழுக்க வந்துகொண்டே இருப்பது இந்த அவைமரியாதை விவகாரம். மழைப்பாடலில் தொடங்குகிறது. பாஞ்சாலி சுயம்வரம், இந்திரப்பிரஸ்த கால்கோள்விழா என்று இது நடந்துகொண்டே இருக்கிறது.

கடைசியில் மகாபாரதப்போரின்போதுகூட இந்த மேல்கீழ் விவகாரம் பேசப்படுகிறது. இது மகாபாரதத்தின் அடிப்படைகளில் ஒன்று என்று சொல்லலாம். போர் நடந்ததே இதற்காகத்தான் என்று வெண்முரசு சொல்கிறது. ஆரம்பத்தில் சபைகளில் நடந்தது கடைசியாக களத்தில் நடைபெறுகிறது. ஒரு பாபெரும் reshuffle நடந்து முடிகிறது. மகாபாரதப்போரில் நடைபெற்றது அந்த reshuffle என்றுதான் வெண்முரசு சொல்கிறது. ஆகவேதான் ஆரம்பம் முதலே அந்த பூசலைச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது

ஆர்.கண்ணன்

வெண்முரசின் பாரதம்

 

அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் இந்தியா காட்டப்பட்டிருப்பதைப் பற்றிய கடிதங்களைக் கண்டேன். நானும் அதைப்பற்றி நினைப்பதுண்டு. வெண்முரசை வாசித்ததுமே எனக்கு இந்தியாவின் நிலம் பற்றிய சித்திரம் மாறிவிட்டது அதுவரை இன்றைக்குள்ள நிலம் மட்டுமே என் பார்வையிலிருந்தது. நான் அடிக்கடி பயணம் செய்பவன். இன்று உஜ்ஜயினி எப்படி இருக்கிறது காசி எப்படி இருக்கிறது என்றுதான் எனக்கு தெரியும்.வெண்முரசு வாசித்ததுமே அந்தந்த இடங்களில் மிகப்பழைமையான நகரங்கள் வந்து கண்ணிலே பதிந்துவிட்டன. இனி அதை மாற்றமுடியாது. இன்றைக்கு நான் பார்க்கும் இந்தியாவின் நிலமே வேறு

ஆனால் என்ன ஆச்சரியமென்றால் அந்த பழைய நிலம் அங்கேயே இருக்கிறது. ஒவ்வொரு ஊருக்கும் சென்றால் அங்கே அந்தப்பழைய நிலத்தை நம்மால் கண்டடையமுடியும்.அந்த பழைய ஆற்றங்கரைகளும் கோயில்களும் அங்கேயே இருக்கின்றன. இன்றைய இந்தியாவுக்கு அடியில் அந்த இந்தியா இருக்கிறது. ஓவியம் மீது வெள்ளையடித்ததுமாதிரித்தான் இன்றைய இந்தியா. வெண்முரசின் மிகப்பெரிய பங்களிப்பென்பது அந்த இந்தியாவை வாசகனுக்கு கனவுமாதிரி உருவாக்கி அளித்ததுதான் என நினைக்கிறேன்.

ராஜசேகர்

பயணங்கள்

 

அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் பாரதவர்ஷத்தின் சித்திரம் இருப்பதை ஒருவர் எழுதியிருந்தார். அர்ஜுனனின் பயணங்கள், பீஷ்மரின் பயணங்கள் வழியாக மிகமிக விரிவான பயணத்தின் சித்திரம் வெண்முரசிலே உள்ளது. தெற்கே மதுரையிலிருந்து இளநாகன் இந்தியா முழுக்க பயணம்செய்கிறான். காண்டீபம் நாவலில் அர்ஜுனன் மேற்கே சாவுகடல் வரைக்கும் செல்கிறான். பீஷ்மர் பாகிஸ்தான் ஆப்கானிஸ்தான் வரைக்கும் செல்கிறார்.

அர்ஜுனன் வங்காளம் வழியாக அஸாம் நாகநாடு மணிப்பூர் வரைச் செல்கிறான். அதன்பின் கடல்வழியாக தாய்லாந்துக்குள் நுழைந்து இமையமலைக்குச் செல்கிறான். பூரிசிரவஸ் லடாக் வரைச் செல்கிறான். இந்தியாவின் முழு நிலப்பகுதியிலும் வெண்முரசு நடைபெறுகிறது. இதிலுள்ள ஊர்களை அடையாளம் படுத்திப்படிப்பதென்பது ஒரு அற்புதமான அனுபவம்

பாஸ்கர் எம்.

அவை மரியாதைகள்

 

அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசின் பக்கங்கள் முழுக்க திரும்பத்திரும்ப வருபவை என்னென்ன என்று எவராவது ஒருபட்டியல் போட்டால் நன்றாக இருக்கும். நான் பலமுறை அவ்வாறு கவனித்த விஷயம் என்னவென்றால் அவைமரியாதைக்காக நடக்கும் சண்டைகள்தான். எவரை எங்கே அமரச்செய்வது, எவருக்கு எவ்வளவு இடம். அதில் பூசல்கள் நடந்துகொண்டே இருக்கின்றன.

ஆனால் மகாபாரதத்தில் அப்படி ஏதும் இல்லை. நான் மகாபாரதத்தை முழுக்கவே வாசித்தவன். இரண்டுமுறை பூர்ணபாராயணமே செய்திருக்கிறேன். ஆகவேதான் கேட்கிறேன். ஒப்பிட்டு குறைவாக காட்டுவதற்காகக் கேட்கவில்லை. புரிந்துகொள்வதறகாகத்தான் கேட்கிறேன்.

ஆர்.ராமானுஜம்

அன்புள்ள ராமானுஜன்

மகாபாரதத்தில் மிகமுக்கியமான கதை சிசுபால வதம். அது அவை மரியாதை சம்பந்தமான போர். அதிலுள்ள அரசியல் உள்ளடக்கத்தையே வெண்முரசு விரித்து எடுத்துள்ளது. வெண்முரசின் கலைப்பங்களிப்பே அதுதான். மகாபாரதத்தில் விதைகளாக உள்ளவற்றை வளர்ப்பது

ஜெ

மண்

 

அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் கர்ணன் ஒரு மாபெரும் துயரக்கதாபாத்திரமாக வந்துகொண்டிருக்கிறான். கர்ணனின் கதையில் எப்போதுமே துயருண்டு. ஆனால் இதில் துரோணரால் அவமதிக்கப்பட்டு அவன் பரசுராமரை தேடிச்செல்லும் இடம், அங்கே அவன் படும் துயரம் நெஞ்சை கனக்கச்செய்கிறது. அவன் மண்ணோடு மண்ணாக படுக்கிறான். மண்ணில் முகம்  அமைக்கிறான். புதைந்துவிட நினைக்கிறான். அந்த இடம்தான் ஆழமாக பாதித்தது. ஏனென்றால் கொடுமையான துயரை அடைந்தவர்களெல்லாம் அப்படி மண்ணோடு மண்ணாக விழுந்துவிடுவதை நான் பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன். [நான் டாக்டர்] அவர்களுக்கு மண் என்ன அளிக்கிறது? மண் உறுதியானது என்று நினைப்பதுண்டு. அதுதான் தாங்கிக்கொள்ளும். அம்மாவின் மடியில் விழுவதுபோல மண்ணில் மனிதர்கள் விழுந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.

தட்சிணாமூர்த்தி.