Thursday, June 21, 2018

பிரதிஷ்டைகள்



ரஃதபோஜை அன்னையின் கதையில், காரியின் குலப்பாடகன் கூறும் வரிகள்..

"வெறுமனே தெய்வங்களை நிறுவ இயலாது, வணிகரே. ஏழு வகை பதிட்டைகள் உள்ளன என்பார்கள் வைதிகர். பூசகர் சொல்பதிட்டையும் நீர்ப்பதிட்டையும் செய்வர். தொல்முனிவர் மூச்சுப்பதிட்டை இயற்றுவர். முதுபூசகர்களின் பொறிப்பதிட்டையும் மூதன்னையர் அன்னப் பதிட்டையும் உண்டு. பெருந்தெய்வங்களுக்கு உயிர்ப்பதிட்டை செய்வது தொல்வழக்கம். குருதிப்பதிட்டை கொடுந்தெய்வங்களுக்குரியது. எந்த வகையில் பதிட்டை செய்யப்படவேண்டும் என அத்தெய்வமே ஆணையிடவேண்டும் என்றான்.

ஈஷாவில்  தியானலிங்கம் 
ப்ராணப்ரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது.  அதனைத் தொடர்ந்து குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் அங்கு நடந்த அனைத்து பிரதிஷ்டைகளும் அவ்வாறே.
தியானலிங்கம் தவிர , மற்றனைத்திலும் நான் கலந்து கொண்டுள்ளேன். ஆகம முறை ப்ரதிஷ்டைகளையே கண்டிருந்த எனக்கு, இம்முறை விளக்கவொண்ணா அனுபவமாயிருந்தது.

சத்குரு இதைப்பற்றி கூறியுள்ளார். இது பாரதத்தின் தொன்மையானதொரு முறையென்றும், 
இவ்வாறு ப்ரதிஷ்டை செய்துவிடின், அதன்பின் குடமுழுக்கோ, வேறுவகை சடங்குகளும் தேவையில்லை.பல்லாயிரம் வருடங்கள் சக்திநிலை அவ்வாறே இருக்கும். 


வெண்முரசின் வீச்சு தான் எத்தகையது! பாரதமெனும் பேராலமரத்தின் அனைத்து வேர்களையும் நுண்ணிதின் காட்டுகிறது.


அன்புடன்,
மகேஷ்.
(காங்கோ).

மலைமுகடு




ஜெ


பால்ஹிக நாடு மட்டும் அல்ல பிரேமைவாழும் மலைமுகடும்கூட மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. அவர்கள் நடுவே வணிகர்கள் உருவாகி வந்திருக்கிறார்கள். சின்னப்பையன்கள் பட்டு ஆடை வைத்திருக்கிறார்கள். மலைமக்களிடம் கீழ்நாட்டிலிருந்து சென்ற கத்திகள் புழங்குகின்றன. அவர்கள் மாறியதுபோலவும் தோன்றுகிறது. ஆனால் மனம் மாறவில்லை. வாழ்க்கைநோக்கு மாறவில்லை. மாற்றமும் மாற்றமின்மையும் ஒரே அத்தியாயத்தில் அழகாக வெளிப்படுகிறது. வெண்முரசில் பலவகையான நிலங்களும் வாழ்க்கைகளும் வந்தாலும் என்னை மிகமிகக் கவர்ந்ததுஇமையமலைமேல் உள்ள இந்த வாழ்க்கைச்சித்திரம்தான். இளவெயிலில் செல்லும் பூரிசிரவசின் காட்சி ஒரு கனவுபோல இருந்தது

பிரபாகர் எஸ்

விதைமரம்




ஜெ

பெரும்பாலும் ஓர் அரசனிடமிருந்தே நாகரீகங்கள் உருவாகின்றன. அவன் வரலாற்றின் சிருஷ்டியாக இருக்கலாம். ஆனாலும் அங்கே தகுதியான ஒரு மனிதன் வரவேண்டியிருக்கிறது. அவனுக்குச் சாவு இல்லை. அவன் அந்த மண்ணில் புதைந்திருந்து மீண்டும் மீண்டும் முளைத்துக்கொண்டேதான் இருப்பான். பூரிசிரவஸ் பற்றி துரியோதனன் சொல்லும் இந்த வரி என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. முருங்கைமரம் கிளைகளிலிருந்து எழுவதுபோல் அரசுகள் முதலரசன் ஒருவனின் உடலில் இருந்து முளைக்கின்றன என்பார்கள். இளையோனே, இன்று கண்டேன். உன் கொடிவழிகளில் அழியாப் பெயரென நீ வாழ்வாய் பூரிசிரவஸ் மறைந்தாலும் பால்ஹிகத்தில் இருந்துகொண்டே இருப்பான்  



எஸ்.ஆர்

இரு படிமங்கள்




ஜெ


பூரிசிரவஸ் பாதை அமைக்கும் காட்சியில் இரண்டு வலிமையான படிமங்கள் வருகின்றன. நெம்புகோலால் பெயர்க்கப்பட்டு உருட்டிக்கொண்டுசென்று அமைக்கப்படும் பெரும்பாறைகள். அது ஒரு பெரிய காலமாற்றம். ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக தவம்செய்த பாறைகள் இடம்பெயர்கின்றன . பெரும்பாறை திடுக்கிடுவதை, முனகியபடி மெல்ல சரிவதை, சினம்கொண்டு சிறுபாறைகளை உடைத்தபடி, பூழியும் சேறும் தொடர உருண்டிறங்குவதைக் கண்டு பலர் அஞ்சி கூச்சலிட்டனர். விழிபொத்தி நடுங்கி அழுதனர். சிறுநீர் கழித்தபடி சிறுவர் தந்தையரை கட்டிக்கொண்டனர். அப்பாறைகள் மெல்ல சென்று உரிய இடத்தில் பாறைகள்மேல் அமர்ந்து நீள்மூச்செறிந்து மீண்டும் துயில்கொள்வதைக் கண்டு கைகூப்பினர். மறுநாளே குலக்குழுக்கள் பூசகர்களுடன் வந்து அப்பாறைகளிலிருந்து விழித்தெழுந்த தெய்வத்தை பலிகொடுத்து ஆறுதல்கொள்ளச் செய்து மீண்டும் அதில் அமைத்தனர். அத்தெய்வத்தின் விழிகள் அப்பாறையில் பொறிக்கப்பட்டு சாலையை திகைப்புடன் நோக்கின அந்த வரிகளிலேயே அந்தக் காட்சி ஒரு உருவகம் என்பது தெரிகிறது

பலர் கயிறுகட்டி பெரிய எடைகளை மேலே தூக்குவது இன்னொரு படிமம். விலங்குகளும் மானுடரும் ஆளுக்கொரு திசையில் இழுக்க பொதிகள் மெல்ல எழுந்து மலைச்சரிவில் ஏறி வந்தன. கூட்டு உழைப்பின்வழியாக பெரிய செயல்களைச் செய்யும் பழக்கமே நாகரீகத்தை உருவாக்குகிறது. அது பழங்குடிகளின் இயல்பல்ல. ஆகவேதான் அவர்களுக்கு அந்தக்காட்சி திகிலை அளிக்கிறது. எல்லாவற்றையும் நெம்பி இடம் பெயரச்செய்யும் அந்த நெம்புகோல் எப்போதும் இருக்கிறது

மதன்

வேதத்தின் வருகை




ஜெ


பூரிசிரவஸ் சாலை அமைத்து பால்ஹிகநாட்டை அடுத்தக் கட்டத்துக்குக் கொண்டுவரும் காட்சி ஒரு பெரிய சமூகப்பரிணாமத்தை இரண்டு அத்தியாயங்களிலே சொல்லிவிட்டது. என்னென்ன நிகழ்கின்றன. எல்லா ஊர்களுக்கும் சாலைகள் உருவாகி அவை மையத்தோடு இணைக்கப்படுகின்றன. சந்தை உருவாகிறது. சந்தைமேல் அரசுக் கட்டுப்பாடு உருவாகிறது. கோட்டை கட்டப்படுகிறது. அரண்மனை எழுகிறது. கூடவே பிறகுடிகள் எல்லாம் பூரிசிரவஸுக்குக் கீழே என ஆகிறார்கள். கொஞ்சம்கொஞ்சமாக அந்த நாடு ஒரு ஆதிக்கசக்தியாக ஆகிறது. அதில் மிகப்பெரிய பங்கை வகிப்பது அவர்கள் வேதத்தைக் கொண்டுவந்து வேதவேள்விகள் மூலம் மக்களை கவர்வது. வேதவேள்விகள் உள்ளூர்த்தெய்வங்களை உள்ளே இணைத்துக்கொள்கின்றன. உள்ளூர்த்தெய்வங்களும் வேதத்துக்குள் வந்துவிடுகின்றன. இதன்வழியாக எல்லா எதிர்ப்புகளும் இல்லாமலாகிவிடுகின்றன. வேள்விகள் இருவகை. பூதவேள்விகள் செய்யும் அதர்வண வேதக்காரர்களை மக்கள் தங்கள் பழங்குடிவழிபாட்டாளர்களுக்குச் சமானமாகவே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். பால்ஹிகநாடு ஒரு வேதநாடாக ஆகிவிடுகிறது. ஆனாலும் மூலமகாபாரதத்தில் பால்ஹிகர் மிலேச்ச அரசர்கள் என்றே சொல்லப்படுகிறார்கள்

 சிவக்குமார்

Wednesday, June 20, 2018

விண்ணின் அழிவின்மை




அன்புள்ள ஜெ

பூரிசிரவஸுக்கும் புரேமையின் நாட்டுக்குமான உறவு பலவகைகளில் அழகிய சொற்கள் வழியாகச் சொல்லப்படுகிறது அங்கிருந்து ஒரு சரடு தன் அருகே தொங்கியிருக்கிறது. எப்போது வேண்டுமானாலும் அதை பற்றிக்கொண்டு அழிவின்மைக்கு, மாறா இளமைக்கு சென்றுவிடமுடியும். என்கிறான். அந்த வரியை பலமுறை வாசித்தேன். ஒரு சரடு. அதில் ஏன் அவன் பற்றவில்லை? எனேன்றால் அழிவின்மை என்றால் ஒருவகையில் இங்கிருக்கும் உலகிலிருந்து மறைந்துவிடுவதுதானே? அதை எவரும் விரும்ப மாட்டார்கள். அவனுடைய மனைவியும் அந்த அச்சத்தைத்தான் சொல்கிறாள். பிரேமை அவனைத் தின்றுவிடுவாள். மலையுச்சிகள் இப்படி மனிதனைத் தின்றுவிடும் என்பது உண்மை. ஆகவேதான் துறவிகள் எல்லாவற்றையும் துறந்து சென்றுகொண்டே இருக்கிறார்கள்

எஸ்