Saturday, January 20, 2018

வன்முறை



அன்புள்ள ஜெ

குருதிச்சாரலில் நான் காண்பது ஏற்கனவே மன அளவில் தொடங்கிவிட்ட போரைத்தான். கடுமையான கசப்புகள். கோபங்கள். வெறிகள். விலங்குகள் போல மாறி மாறி கடித்துக்கிழிக்கிறார்கள். அம்மா மகன்களை பாஸ்டர்ட்ஸ் என்று திட்டுகிறாள். மகன் அப்பாவை துறக்கிறான். ஒருவருக்கொருவர் கொண்டிருந்த எல்லா நல்ல உறவுகளும் கசந்துபோகின்றன. அதன்பின் கொல்வதும் சாவதும்தான் எல்லாருக்குமே நல்லதோ, ஒரேயடியாக எல்லாவற்றையும்  முடிவுசெய்துவிடலாமோ என்று தோன்ற ஆரம்பிக்கிறது. அந்த வன்முறையை அத்தியாயம் தோறும் பார்க்கிறேன். உச்சகட்ட வன்முறை மானுட மனத்துக்குள்ளேதான் நடக்கமுடியும் என தோன்றுகிறது


ஜெயராமன்

மதுரா அரசன்





https://www.youtube.com/watch?v=2LN4LVIg9Qc&list=RD2LN4LVIg9Qc


பொருள் தெரியாவிடியினும், மதுரா அரசன் என்கிறதாக புரிந்து கொண்டே கண் மூடி கேட்க நெகிழ்த்கிறது இசை...

வென்முரசில் அவன் சொன்னது .."என் தந்தையும் மூத்தவரும் படைகளும் என்னை கைவிட்டபின் ..""  துவாரகை எனும் பெருங்கனவு துறந்து  வெறும் கோகுலத்து ஆயனாக தன்னை  வைத்து கொண்டு சென்றதை வெறுமையுடன்  நினைத்து கொண்டேன். இரு நிலை கடந்தவன் அவன் . நான் அல்லவே..  நிறைத்தபடியே செல்கிறான் நீலன். 


அன்புடன், லிங்கராஜ் 

குருதிச்சாரல் – கசப்பு


பிந்துமதியும், கரேணுமதியும் பேசுபவை, முன்னெடுத்து பரப்புபவை அவர்களில் தலைமுறை தோறும் கடத்தப்பட்டு வரும் கசப்பைத் தான். இதுவரை வந்த பகுதிகளான பாலைமகள் (தேவிகை), பெருநோன்பு (அசலை), மலைச்சுனையின் ஓசை (விஜயை), ஒளிர்பரல் (தாரை) ஆகியவற்றில் போரைத் தவிர்ப்பது என்பதே அப்பெண்களின் உளமாக இருந்தது. மாறாக பிந்துமதியும், கரேணுமதியும் போரை ஆதரிக்கிறார்கள். தாங்கள் மட்டுமே ஷத்ரியர்கள் என்ற உந்தலில் அவர்கள் அவ்வாறு செய்கிறார்கள் எனக் கொள்ளலாம். அது ஓரளவு உண்மையும் கூட. ஆனால் முழு உண்மை அல்ல.

பாண்டவர்களின் மனைவியரில் பலந்தரை, பிந்துமதி, கரேணுமதி மூவரும் கௌரவர்களுக்கு மணமகள்களாக சென்றிருக்க வேண்டியவர்கள். பாண்டவர்களால் கொள்ளப்பட்டனர். எனவே பிறந்தகம் முற்றிலும் அயலானவர்கள் இவர்கள். பாண்டவர்கள் கானேகுகையில் தேவிகையும், விஜயையும் தத்தமது பிறந்தகத்துச் செல்கின்றனர். சுபத்திரை நினைத்தால் துவாரகை செல்லக் கூடியவளாக இருந்தாள். ஆனால் இம்மூவருக்கும் அவ்வாய்ப்பு இருக்கவில்லை. எனவே தங்கள் அறைகளையே அவர்களது பிறந்தகங்களாக மாற்றி இருந்தனர். தாங்கள் நிற்க நிலம் இல்லை என்பவர்கள் கொள்ளும் பதட்டமும், வஞ்சமுமே இவர்களின் குரல். அதுவே இவர்களின் ஆளுமை. தாங்கள் சிறுமைப் படுத்தப்பட்டவர்கள் என்ற எண்ணமே அவர்களை தாங்கள் பிறரை விட மேம்பட்டவர்கள் என எண்ணச் செய்கின்றது. அதுவே நஞ்சாக வெளிவருகிறது. அழிவே அவர்களை விடுவிக்கக் கூடும்.

ஒருவகையில் இது கலிங்கக் குருதியின் சாபம் எனச் சொல்லலாம். வெண்முரசில் வரும் கலிங்க இளவரசியர்களில் துரியனின் மனைவி (துணைவி!!) சுதர்சனை மட்டுமே விரும்பியவனை அடைந்தவள். பிற அனைவருமே தங்கள் கொழுநன் மீது ஏதேனும் ஒரு கசப்புடனே தான் காலம் தள்ளியவர்கள். நீர்க்கோலத்தில் வரும் மாலினிதேவி முதல், சேதி நாட்டு தமகோஷரின் மனைவியரான சுனந்தை, சுனிதை, கர்ணனின் பட்டத்தரசியான சுப்ரியை வரை அனைவருமே தங்கள் ஷத்ரிய குருதி பாழ்பட்டதாகவே எண்ணியவர்கள். கசந்தே வாழ்ந்தவர்கள், வாழ்பவர்கள். அவர்களின் நீட்சியே கலிங்கத்து அன்னையருக்குப் பிறந்த சேதியின் அரசியர். ஒருவகையில் பரிதாபத்துக்கு உரியவர்கள், இல்லையா?

அன்புடன்,
அருணாச்சலம் மகராஜன்

கௌரவர் மனநிலை



அன்புள்ள ஜெ ,


பரிதாப உணர்ச்சி செயலூக்கத்திற்கு  மிக பெரிய தடை , இந்த உணர்வு தமோகுணம் , யதார்த்தம் (  நிதர்சனம் )  என்னவாக  இருக்கிறதோ  அதை மட்டுமே கொண்டு எதிர்வினையாற்றுவது  மட்டுமே சரியான சத்ரிய இயல்பு , அது மட்டுமே வெற்றியை  நோக்கி நகர்த்த கூடிய ஒன்று . கிருஷ்ணன் அஸ்தினாபுரி  மக்களின் மனநிலையை விவரித்த  போது இதைத்தான் எண்ணினேன் , பாண்டவர்கள்  இவர்களை 'என் மக்கள்' என எண்ணுவதை இந்த விவரிப்பின்  மூலம் விட்டுவிடுவர் ,குற்றஉணர்வு இல்லாமல் இனி இவர்களை அழித்தொழிக்கலாம்  :)

இந்த ஒன்றிற்காகவேதான் கிருஷ்ணன் இவர்களின் மனநிலையை எடுத்துரைத்தான் என எண்ணினேன் .
.......
இன்னொன்று, கிருஷ்ணன்  அஸ்தினாபுரி அவையில் நிகழ்ந்ததை  எடுத்துரைத்தை போலவே யதார்த்தத்தில் சபை நிகழ்வு நிகழ்ந்திருக்கும்  , முக்கியமாக  கணியர் -துரியோதனன்  உரையாடல் யதார்த்தத்தில்  நிகந்திருக்காது  ,முந்திய அத்தியாயங்களில்  நிகழ்ந்த இந்த அவை நிகழ்வு காவிய  இயல்பில் வருவது , அதுவும் நிஜம்தான்  ,ஆனால் அது நிகழ்ந்தது  சபையில்  இருந்த  உள்ளங்களுக்கிடையே , இன்று கிருஷ்ணன் தர்மனின்  சபையில் உரைத்தது  அங்கு நிகழ்ந்த புற உரையாடல் (  வார்த்தைகளாக  வெளிப்பட்ட  உரையாடல் ) .
.....
சார் , நான் இதை கவனித்து இருக்கேன் , பொது போக்கிற்கு  மாறான ஒரு விஷயத்தை வைக்க வேண்டுமெனில் அதை கேட்க , அதை பொது போக்கு நின்று கவனித்து உள்வாங்க,  ஒரு முன்சூழல்  அமைக்க  வேண்டும் , இல்லையெனில் அந்த மாற்று எண்ணம்  உள்வாங்காமலேயே போய் விடும் , கரேனுமதி மற்றும் அவள் தங்கை  தான் இவ்வாறு சொல்ல வருவோம்  என்பதை சபைக்கு  முன்பே குறிப்புணர்த்தி  இருந்தால் ,அது சிறிது சலனத்தையாவது சபையில்  உருவாக்கி இருக்கும் .


இதை ஒரு உதாரணம் வழியாக சொல்கிறேன்  , நீங்கள் துவக்கத்தில் பெருநாவல் கொண்டு வரும் முன்பு ,பெருநாவல்  அல்லது நாவல் பற்றியான  சரியான புரிதலை சூழலுக்கு உணர்த்துகிறீர்கள்  ,பிறகு உங்கள் நாவலை  வெளியிடுகிறீர்கள்  :)
ராதாகிருஷ்ணன்

தந்தைக்கு கந்தன்

Dear JM sir.

I have been reading and following ‘venmurasu’ since last 2 years. This is the first time  I’m writing to you because I can read, but I am not good at writing something in Tamil. I am sorry sir, it has taken me so long to write back to and thank you.  Again, thank you, sir, for such wonderful efforts because the essence of venmurasu from each chapter verily is the highest in many dimensions.  

Even though I have read the story of Mahabarata but reading venmurasu is a totally different experience.  It contains thousand names, thousand characters, thousand stories, variance in term of time and places, but between them comprised the ultimate truth or the content of the truth. Each point highlights the higher and lower value that absorbed by the world (since those days) and both compliment each other and applicable in today’s life.

One of the recent points that I would like to ponder again- again is in the ‘குருதிச்சாரல்’–17’ , its about Krishna as described by Sanjayan in Dhritarashra’s words  “வேதமுடிவேவெல்லும்ஏனென்றால் அது வேதத்தாலேயே திரட்டி எடுக்கப்பட்டதுவேதம் அதன் முன் வணங்கும்கனல்விழித் தந்தைக்கு கந்தன் மெய்யுரைத்ததுபோல’”. The statement with a classic analogy, revalue and restate the link between between vedas and Vedanta as well the story of how skandan extolled the meaning of pranava to shiva. Hail to you sir.

Many thanks
Selvan (Malaysia)

Friday, January 19, 2018

சபையில் துரியோதனன்



ஜெ

சபையில் துரியோதனன் அசைவிலாதவனாகவும் நேர்நிலை கொண்டவனாகவும் அழகானவனாகவும் இருக்கிறான். ஆனால் கிருஷ்ணனின் பீலி மட்டும் அசையாமல் அழகாக இருக்கிறது. அவரிடம் குறைவும் கோணலும் இருக்கிறது. இந்தக்குறியீடு என்ன ஏன் என்றெல்லாம் யோசிக்கிறேன். துரியோதனனுக்கு குழப்பமே இலலி. கிருஷ்ணன் குழப்பம் அடைந்ததனால்தான் இங்கே சபையில் வந்து அடுத்த பேச்சுவார்த்தைக்கு ரெடியாக இருக்கிறான் என நினைக்கிறேன்


சபரீஷ்