Friday, July 10, 2020

படிநிலைகள்


அன்புள்ள ஜெ

அஸ்தினபுரி மீண்டும் உருவானபிறகு அங்கே சாதியமைப்பு மிகநுட்பமாக உருவாவதன் சித்திரம் திகைக்கவைக்கிறது. அப்படியென்றால் புதியவேதம் எதைச் சொல்கிறது? அங்கே பிந்திவந்தவர்கள் சொந்த ரத்தமாக இருந்தாலும் தாழ்ந்த சாதி. சாதியடுக்கு இல்லாமல் அந்த சமூகத்தால் செயல்பட முடியவில்லை.

ஆனால் இந்த அமைப்பில் வணிகர்களின் இடம் கொஞ்சம் மேலே இருக்கிறது. இந்தியாவில் மகாபாரதக் காலகட்டத்திற்குப்பிறகுதான் சாதியமைப்பில் வணிகர்களின் மேலாதிக்கம் வந்தது, டி.டி.கோஸாம்பியின் கருத்து. ஆகவேதான் பௌத்தமும் ஜைனமும் வளர்ந்தன. அந்த தொடக்கத்தைத்தான் நாம் அஸ்தினபுரியில் காண்கிறோமா என்ன?

ராமச்சந்திரன்


அடுக்குமுறை


அன்புள்ள ஜெ

அஸ்தினபுரி மீண்டும் ஒருங்கிணைந்து இன்னொரு நகரமாக ஆவதன் சித்திரத்தை வாசித்தபோது புதிதாக என்ன நடந்தது என்றுதான் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். புதிதாக ஒரு பொன்னுலகம் எழுந்தது என்று இந்நாவல் சொல்லவே இல்லை. மீண்டும் அங்கிருந்த பொருளாதாரம் சமூகம் ஆகியவற்றின் சூழலுக்கேற்ப ஓர் உலகமே உருவாகி வந்தது என்றுதான் இந்நாவல் காட்டுகிறது.மீண்டும் அதே கதைதான். அதேபோல அதிகரா அடுக்குகள், அதேபோன்ற குலமுறைகள், அதேபோன்ற வர்ணமுறை. ஆனால் அந்த அடுக்குமுறை கொஞ்சம் மாறியிருக்கிறது. புதியசக்திகள் உள்ளே வந்திருக்கின்றன. அதைவிட அது உறையாமல் நெகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. மேலே செல்லமுடியும் என்னும் வாய்ப்பு தெரிகிறது. குபேரரும் பிறரும் அஸ்தினபுரியின் சபைக்குச் செல்லும் அந்த இடம் ஆச்சரியமான ஒரு சமூகச்சித்திரத்தை அளிக்கிறது

 

சந்திரசேகர்


பீமனும் திருதராஷ்டிரரும்


அன்புள்ள ஜெ

ஏற்கனவே ஓர் உரையில் மகாபாரதத்தின் உச்சங்களில் ஒன்று பீமன் தன் கையால் உணவு உருட்டிக்கொடுக்க தன் மைந்தர்களைக் கொன்றவன் கையால் திருதராஷ்டிரர் உணவுண்ணும் காட்சி என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அந்த இடம் இப்போது முதலாவிண் நாவலில் வந்துசென்றது. திருதராஷ்டிரரின் பசி மட்டுமல்ல அதில் தெரிவது. என்னை சாபமிடுங்கள் என்று பீமன் கேட்கும்போது அவர் ஆசீரவாதமே அளிக்கிறார். அவருடைய இயல்பென்ன என்றுதான் அந்த இடம் காட்டுகிறது

செல்வக்குமார்


மகாவியாசர்



அன்புள்ள ஜெ,

வெண்முரசில் முதற்கனலுக்குப் பின்பு இப்போதுதான் கிருஷ்ணதுவைபாயன மகாவியாசர் வருகிறார். இங்கே நிகழ்ந்த அனைத்தையும் அறிந்தவராகவும் எதனுடனும் சம்பந்தமே இல்லாதவராகவும் இருக்கிறார். அவருடைய அந்த aloofness ஆச்சரியமளிக்கிறது. நடந்த அனைத்தையும் வெறும் கதைகளாகவே அறிந்திருப்பவரின் aloofness அது என நினைக்கிறேன். அவர் அங்கிருப்பவர்களின் மனநிலைகளை புரிந்துகொண்டிருப்பவராகவே தெரியவில்லை. அவர் அனைவரையும் தன் கதாபாத்திரங்களகாவே காண்கிறார். அவருக்கு அவர்களை எல்லாம் நேருக்குநேர் பார்க்கவே முடியவில்லை. அந்த தூரம் ஆச்சரியமான ஒன்றாகவே இருக்கிறது 

சாரதி


குருபூர்ணிமா



பெருமதிப்பிற்குரிய ஜெமோ.அவர்களுக்கு, 

குருபூர்ணிமாதின வணக்கம். வெண்முரசு காவியம் நிறைவதையொட்டி இன்று நடந்த காலை,மாலை காணொளிக்காட்சிகளை நேரடியாக கண்டும் கேட்டும் உணரும் பாக்கியம் கிடைத்தற்கு.மிக்க நன்றி.ஒரு மாபெரும் சாதனையை நிகழ்த்தி தமிழ் மொழிக்கு மேலும் பெருமை சேர்த்துவிட்டீர்கள்.

இன்று முழுதும் உங்களுடன் நேரில் இருந்தது போன்றதொரு கொண்டாட்டம்!. உலகமெங்கும் உள்ள உங்களின் பலதரப்பட்ட வாசகர்களின் கருத்துக்களை அவர்களின் உணர்ச்சி பொங்கும் பரவசமான முகத்துடன் கேட்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அத்துடன் உங்களின் விளக்கங்களையும் எங்களின் புரிதல்களையும் ஒப்பிட்டுப்பார்க்கும் வாய்ப்பும் இருந்ததை ஒரு பெரும் பேறாகவே எண்ணுகிறேன். 

இந்த உரையாடல்களை கேட்டதன்  மூலம் உடனடியாக என்னுள் தோன்றும் ஒரு கோரிக்கையை உங்கள் முன் வைக்கிறேன். உரையாடலின் போது இந்த வெண்முரசு முழுவதையும் மலையாளத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடுவதற்கு சிலர்  தங்களை அணுகியதாவும் அதற்கு வேண்டிய பொருளுதவி மற்றவசதிகளையும் செய்து தருவதற்கு தயாராக இருப்பதாகவும் கூறினீர்கள்.இதை ஏற்றுக்கொண்டு ஆவன செய்யவேண்டும் என்பதை பணிவன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.ஏனெனில் இங்கு இந்த காவியத்தை பலர் இந்துமத த்திற்கு மட்டும் உரியதாகவே பார்க்கிறார்களே தவிர இதில் உள்ள தமிழின் செழுமையையும்,பரந்து பட்ட நமது பாரத நாட்டின் பெருமையையும் வரலாற்றையும் சற்றும்  புரிந்து கொள்ளவில்லை. 

நீங்களே ஒரு பதிலில்  ஆவேசப்பட்டீர்கள் நவீன இலக்கியத்திற்கும் இந்த மாதிரி இதிகாசங்களுக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை என்று சில மூடர்கூட்டம் கூறி வருகிறது அதை மறுத்து கேள்விகேட்க இங்கு யாரும் இல்லை என்று.ஏற்கனவே பகுத்தறிவு என்ற பெயரில் பல பழந்தமிழ் காவியங்களை கற்கும் வாய்ப்பு பள்ளிகளில் இப்போது வெகுவாக இல்லாமல் போய்விட்டது.ஆகையால் இதன் அருமை தெரிபவர்களிடம் இது சென்று சேரட்டும். 

இறுதியாக இந்த விழாவை இவ்வளவு சிறப்பாக நடத்த ஏற்பாடு செய்த நண்பர்கள் அனைவர்க்கும் நன்றியையும் வணக்கத்தையும் தெரிவிக்கிறேன்.

 

அன்புடன்,

.சேஷகிரி.


Thursday, July 9, 2020

காவியம்


அன்புள்ள ஜெ

வியாசர் தன் காவியத்தை வாசித்து அதில் காவியமாந்தரைக் காட்டுவதும் அங்குள்ளவர்கள் அதில் பாய்ந்து அதன் அடியில்லா ஆழத்திற்குச் செல்வதும் ஏற்கனவே நதிக்கரையில் என்ற கதையில் வந்தது. ஆனால் இந்த அத்தியாயம் மேலும் அழகான சிறுகதை. கங்கை ஒரு சிறுமியாக பிரதீபரின் மடியில் வந்தமர்ந்தது, கங்கை பற்றிய வியாசரின் வர்ணனை ஆகியவற்றை தொடர்ந்து கங்கை காவியமாக மயங்கும் காட்சி வரும்போது அற்புதமான ஓர் ஒருமை உருவாகிறது. காவியம் பிரதீபரின் மடியில் வந்து அமர்ந்ததுபோல தோன்றியது

ஆனால் அத்தியாயத்தின் உச்சம் அதன் சிறுகதை முடிச்சுதான். அது நதிக்கரையில் சிறுகதையில் இல்லாதது. வியாசர் காவியம் எழுதுகிறார். அது அழிவை உருவாக்குகிறது. ஆனால் காவியங்கள் முன்னரே இருந்துகொண்டிருப்பவை. அவை திரும்பத்திரும்பத்தான் எழுதப்படுகின்றன. அப்படி எழுதப்படும் கதையில்தான் என்ன ஒரு ஆழமான விஷயம். அது தான் அத்தனை அழிவுக்கான ஊற்றையும் உருவாக்கியது

 பீமன் கங்கையில் விழுந்து ஆரியகனிடம் விஷம் வாங்கி குடித்தபின்னர்தான் குலாந்தகனாக ஆகிறான். காவியத்திலேயே நாகர்களின் நஞ்சு கலந்திருக்கிறதா என்ன? இக்கங்கையின் ஆழத்தில் இருந்துதான் இவையனைத்தையும் தொடங்கிய முதல்நஞ்சு எனக்கு அளிக்கப்பட்டது

என்று அவன் கேட்கும்போது வியாசரால் மறுமொழி சொல்லமுடியவில்லையே

சிவக்குமார்