Monday, March 25, 2019

வண்ணக்கடல்



இனிய ஜெயம் 

இருபத்தி நான்காவது புதுவை வெண் முரசு கூடுகை சிறப்பாக நிகழ்ந்தேறியது. நிகழ்வுக்கு வரும் வழி முழுதும் இந்த கூடுகை சார்ந்த நினைவே சுற்றி வந்தது. இரண்டு வருடம். இடையறாத இரண்டு வருடம்.  புதுவை நண்பர் ஹரிக்ரிஷ்ணன் வீட்டில் பெரும்பாலானோர் வெண் முரசின் வாசகர். நாம் கூடி வெண்முரசின் அத்யாயங்களை இன்னும் ஆழமாக அறிந்து கொள்ள ஒரு கூடுகை ஒன்றை மாதமொருமுறை நிகழ்த்துவோம் என்ற அவரது விருப்பமே, இந்த கூடுகையாக வளர்ந்து நிற்கிறது. 

முதல் அமர்வில் கண்ட அவரது உறவுகள் இந்த அமர்வு வரை இடைவெட்டின்றி வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பண்ருட்டி ராதாக்ருஷ்ணன், திருமாவளவன் தொலைவில் இருந்து தவறாமல் வந்து கலந்து கொள்கிறார்கள். மயிலாடுதறை பிரபு இரண்டு மணி நேரம் மட்டும் நிகழும் இந்த உரையாடலுக்காக அவர் அங்கே மதியம் இரண்டு மணிக்கு கிளம்பி, நள்ளிரவு இரண்டு மணிக்கு மீண்டும் வீடு திரும்புபவராக இருக்கிறார். [எதிர் மாறாககூப்பிடு தூரத்திலிருக்கும்  இந்த கூடுகையின் முதல்வரான சிவத்மாவோ எப்போதேனும் தென்படுபவராக இருக்கிறார் :) ]. அவ்வப்போது வந்து செல்லும் புதிய வாசகர்கள், சென்னை வெண்முரசு நண்பர்கள், எழுத்தாளர்கள் வருகை  என உற்சாகமாக முன் சென்றுகொண்டிருக்கிறது கூடுகை.

இந்தக் கூடுகையின் பேசுபொருளான வெற்றித் திருநகர் குறித்து தான் ரசித்தவற்றை பகிர்ந்து உரையாடலை துவங்கி வைத்தார் திருமாவளவன். இறுதியாக இந்த அத்யாயத்தில் வரும் உணவிடும் பண்பாடு வழியே சமணத்துக்கு சென்று சுழன்றது உரையாடல். 

மணிமாறன் இந்த அத்யாயங்களின் சில தருணங்கள் வழியே வள்ளுவர் குறள்,பாரதியார் கவிதை வரிகள் சில எவ்வாறு தனக்கு புதிய பொருள் அளிக்கத் துவங்குகிறது என்று பகிர்ந்து கொண்டார்.

ஒவ்வொரு அத்யாயத்திலும் வரும் வர்ணனை அழகுகளை வளவ துரையன் அவர்களும் விஜயன் அவர்களும் பகிர்ந்து கொண்டார்கள்.

கங்கையில் வீசப்பட்ட பீமன், அதல ,விதல, சுதல,பாதாள, என லோகங்களாக நிகழ்த்தும் பயணங்களை மரணத் தருவாயில் பீமனின் மன அடுக்குகள் வழியே அவன் நிகழ்த்தும் பயணமாகவும்,பயணத்தின் இறுதியில் எஞ்சும் புள்ளி எதுவோ அதில் நஞ்சை சுமப்பவனாகவும் அவன் மாறிப்போவதை, புதிய கோணம் ஒன்றை திறந்து உரையாடினார் ராதாக்ருஷ்ணன். ராதா கிருஷ்ணன் மணிமாறன் இருவருக்குமே தனிப்பட்ட முறையில் பிடித்த புள்ளியான,குந்தி விதுரன் ஈர்ப்பின் நாடகம் இந்த அத்யாயத்தில் எவ்வாறு துலங்கி நிற்கிறது என்பதை இருவரும் பகிர்ந்து கொண்டார்கள். 

தாமரைக் கண்ணன் மையம் கொண்ட தருணம் மிக முக்கியமானது, பீமன் நஞ்சு கொண்டு மயங்குமுன் அக ஆழத்தால் அங்கே தன்னை தேடிக்கொண்டிருக்கும் தர்மனை அறிபவனாக இருக்கிறான். இதோ இன்றைய நாராயண அஸ்திரம் முன்பு பீமன் நிற்கும் தருணம், தர்மன் என் மைந்தா என்று கூவும் இக்கணம் வரை தர்மன் அவ்வாறுதான் இருக்கிறான். 

மற்றொரு முக்கியமான தருணம் அரவுக்கரசி பீமனுக்கு அவன் எந்த வஞ்சத்திலும் வீழாதிருக்கும் பொருட்டு  தனது சிறந்த நஞ்சினை உபசரிப்பாக அளிக்கும் இடம். உபசரிப்பு எனில் அதனை  தவிர்க்க முடியாது,மேலும் அம்மாவை கேட்டு விட்டு கூட அருந்து,என வாய்ப்பளிக்கிறாள்.[ குந்தி என்ன சொல்வாள் என முன்னுனர்ந்தவளாக இருக்கிறாள் :) ] அதற்க்கு முன்பாக பீமனுக்கு அவள் அளிப்பது சர்வ வல்லமை கொண்ட நாகாஸ்திரம் . 

அதை பீமன் மறுக்க அவன் சொல்லும் சொல் முக்கியமானது. ''சத்ரியன் தனக்குத் தேவையானதை வென்றடைந்து கொள்வான்.அவன் தானம் பெறமாட்டான்''.  கர்ணன் தானமாக பெற்ற அம்பு. கடோத்கஜனை கொன்ற அம்பு. 

மேலும் சென்னம்மை கை பழைய சோற்றை அது வர்ணிக்கப்படும் விதத்தை ரசித்துப் பகிர்ந்து கொண்டார்.  அடுத்து நெற்குவை நகர்.இதோ இந்த வெற்றித் திருநகரில் ஒரு துப்புரவு தொழிலாளி இல்லத்தில் சோறு கிடைக்கிறது. 

இறுதியாக நான் பிரித்து அடுக்கப்பட்ட அனைத்தயும் தொகுத்து அடுக்கினேன். அன்று கீகடர் காணும் குரோதம், இருள் முக மார்க்கி சொல்லும் வஞ்சத்தின் குணம், இன்று கார்கடலில் என்னவாக வளர்ந்து நிற்கிறது எனும் சித்திரம் ஒன்றை அளித்தேன்.  தூக்கத்தில் புரண்டு படுக்கும் சூதர் ஒருவர், உறக்கத்தில் ''படை பலம் கொண்டோர் வஞ்சம் கொள்ளலாகாது'' என உளறுகிறார். 

ஒரு பாற்கடல் கடையப்படுகிறது அதில் எழும் நஞ்சு அரவன்னையால் பீமனுக்கும், அமுது சென்னம்மை கையால் உண்ணும் சூதர்களுக்கும் செல்லும் சித்திரமே இந்த வெற்றித்திருநகர் அத்யாயத்தின் மையம் என்றேன். 

இளநாகன் தமிழ் நிலத்தில் அறிவற்ற மன்னனால் துரத்தப்பட்டவன் அங்கிருந்து இந்த வெற்றித்திருநகருக்கு வந்து அவன் காணும் மன்னன், சூதர்களின் காலடியில் தனது  மணி முடியை  சமர்ப்பிப்பவனாக இருக்கிறான். 

இறுதியாக கிரீன் கலர் தமிழனை தாழ்த்தி, வந்தேறி தெலுங்கனை விதந்தோதும், ஜெயமோகனின் ஆழ்மன வெளிப்பாடான  தமிழ் விரோத தெலுங்குப் பாச அரசியலை இந்த தருணத்திலிருந்து கட்டுடைத்து வாசகர்களுக்கு வெளிகாட்டி, மும்முறை இந்த அரசியலை வன்மையாக கண்டித்து, கூடுகை உரையாடலை நிறைவு செய்தேன் 

கடலூர்சீனு

நிறைவு



அன்புள்ள ஜெயமோகன் சார்,

கார்கடலின் நிறைவு அத்தியாயம்  படித்துமுடித்ததும் " இவ்வளவு சீக்கிரமாக முடிந்துவிட்டதா?" என்ற எண்ணமே எழுந்தது.  பதினைத்து யுகங்களின் வரலாறு. பதினைத்து நாடகங்கள். சஞ்சயன் கூற்றின் படி படைவீரர்கள் இறந்த உடலின் மீது நடப்பதை எண்ணினால் தலை சுற்றுகிறது.. எனக்கு  இறந்த உடலை அது எவ்வளவு மனதுக்கு நெருக்கமானவராக இருந்தாலும்  தொடுவதற்கு ஒரு மாதிரி இருக்கும். அது என்னவகை உணர்ச்சி என்று ஓரோர் துஷ்டி வீட்டிலும் நின்று எனக்குள் ஆராய்ந்து கொண்டிருப்பேன். படைவீரர்கள் அப்படி நடனம் ஆடுவது ஏனோ எனக்கு ரஷ்யாவில் ஜார் மன்னரின் ஆட்சி வீழ்த்தபட்டதும் பிறகு ஜனங்கள், புரட்சியாளர்கள் அவர்களின் நாய்களை கூட விட்டுவைக்காமல் வெறிபிடித்து ஆடியதுபோல் இருக்கிறது. வேட்டைக்கு போகும் ஆயிரமாயிரம் சுடலைமாடன்கள் போல.

ஏகாக்க்ஷர் கூற்றாய் ....கர்ணன் படைத்தலைமை கொள்ள சகுனியும் துரியோதனனும் முடிவெடுக்க கர்ணனும் ஒத்துகொள்கிறான். ஆனால் மற்ற யாரின் சப்தமும் இல்லையே ஏன்? கம்னியூஸ்ட் கட்சியின் பொலிட்பீரோ கூட்டம் போலவே இருக்கிறது. 

பார்பாரிகன் கூற்றாய் ......பீஷ்மரிடம் கர்ணன் ஆசீர்வாதம் வாங்குகிறார். ஆனால் அவர் " துரோணர்" என ஏன் கூறுகிறார்?


அரவானின் கூற்றாய்.......கர்ணனுக்குள் வாழும்  அவனை வழிநடத்தும் நாகங்கள் கூறப்படுகிறது. ....கர்ணன் படைத்தலைமை நடத்த தயாராகி விட்டான்.  ஜெயமோகன் சார், வெண்முரசு நவீன நாவல் என்பதினால் கேட்கிறேன் .... மார்க்ஸிசம்  ஒரு வேதம்போல் உலகை ஆட்டிப்படைத்த காலம் இந்த பூமியில் இருந்திருக்கிறது. கண்டிப்பாய் அதன் விதை மகாபாரதம் எழுதபட்டகாலத்தில் இருந்திருக்கும். வணிகம் பற்றி வெண்முரசில் விரிவாய் இருக்கிறது. உற்பத்தி, சுங்கம், வணிகம் என்று நிறைய இடங்களில் வருகிறது. மார்க்ஸிசம் பற்றி வெண்முரசில் இருக்கிறதா? இல்லை என்றால் இனி வருமா

ஸ்டிபன்ராஜ் குலசேகரன்

Sunday, March 24, 2019

கார்கடல் புரிதல்



அன்புள்ள திரு. ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு,

இரவுப்போரின் சில அத்தியாயங்களில் பின் தங்கிவிட்டேன். காரணமின்றி நள்ளிரவு தாண்டி விழித்த ஒரு பொழுதில் மீண்டும் தூக்கம் பிடிக்காமல்வெண்முரசு வாசிக்கத்தொடங்கினேன். கார்கடல் மேலும் கருமை கொண்டஇரவுப்போரின் விரிவில் வெகுநேரம் ஆழ்ந்திருந்தேன். துருமசேனன்துச்சாதனனிடம் தான் களம் பட்ட செய்தியை கேட்பதன் மூலமே அறத்தின்
வழியை அடைய வேண்டுமென உணர்த்துமிடத்தில் நின்றுவிட்டேன்.


களம்படுவதென்பது போரில் எதிர்பார்த்துச் செல்வதென்றாலும், தன் மகன்தனக்கு முன்னே களம்படுவானென்று தெரிந்திருந்தாலும், துருமசேனன்துச்சாதனனிடம் அவன் இழைத்த கீழ்மையைச் சொல்லி தன்னறத்தைநிறுவிச்செல்லுமிடம் துச்சாதனனின் அகம் இறந்துபோகுமிடம்.இதைப்போல் அன்பு வெளிப்படும் அதே ஆழத்திலிருந்துதான் கசப்பும்வெளிப்படுகிறதென்பது எனக்கு முதலில் புரிபடவில்லை. ஆனால் பலஇடங்களில் வெண்முரசில் நீங்கள் அதை விவரித்து எழுதியிருக்கிறீர்கள்.


வாழ்க்கையில் அதை எதிர்கொண்ட தருணங்களில் முதலில் எனக்குவந்தது ‘எப்படி?’ என்ற ஆச்சரியமும் ‘ஏனென்ற’ தன்னிரக்கமும் தான்.படிக்கப்படிக்க அதன் நுட்பம் புரிந்தது. ஆம். அது அப்படியாகத்தான்இருக்கமுடியும்போலும். வானின் இருளன்றி ஒளிரும் நட்சத்திரங்களைக்காண்பது எவ்வாறு?


உள்ளாழத்திலிருந்து அந்த கசப்பையும் நீக்கிச்செல்பவன் பேரன்பு கொண்டவனாகிறான். ஒருதடவையேனும்முயன்றவன் பின்னோக்கிச் செல்வதில்லை. கண்டடையாவிடினும்
பயணத்தை முன்னோக்கித் தொடரும் மனநிலை வாய்க்கிறது.
மஹாபாரதம் முழுவதுமே ஒன்றை ஒன்று எங்கோ சமன் செய்தபடியேஇருக்கிறதென்று தோன்றியது. பல இடங்கள் மனதில் வந்தபடி இருந்தது.


யுகம் தாண்டிய தொடர்ச்சியாக நிகழ் வாழ்விலும் மனிதர்களின்
தருணங்கள் அப்படியே தொடர்வது அந்த பெருங்காவியத்தின்
அமரத்தன்மை போலும். வெண்முரசின் பிரதிபலிப்புதான் வாழ்க்கையோஎன்றே பல சமயங்களில் தோன்றுகிறது. அந்தப் புள்ளிகளைஇணைக்கும்போது கிடைக்கும் மன எழுச்சி வேறொரு உணர்வு.ஒவ்வொரு முறை அத்தகைய சூழலை திர்கொள்ளும்போதும் அதற்குஇணையாக மகாபாரதத்தின் நிகழ்வுகள் மனதில் வந்துகொண்டேஇருக்கின்றன.


சூதும் போரும் கொண்டு நிறுத்தும் பேரழிவென்பது நேரடி அறமாக
சொல்லப்பட்டாலும் மைய விசையாக அகங்காரமும் விழைவும்
செயல்பட்டு அதை மேலும் மேலும் வளர்ப்பதை போர்க்காட்சிகள்
அற்புதமாக விவரிக்கின்றன. "வேண்டற்க வென்றிடினும் சூது" என்றாலும்நெய்யூற்றி தீ வளர்க்கும் தன்மை சக மானுடரிடையே அகல்வதரிதுபோலும்.

பத்ரிநாத் கோவிலுக்குப் பின்புறம் மானா கிராமத்தில் வியாசர் குகையின்மேற்பரப்பில் அடுக்குப் பாறைகள் செறிந்த ஒரு படிமம் இருக்கும். அவர்எழுதிய ஏடுகள் பாறை அடுக்குகளாகிவிட்டன என்று அங்கிருந்த ஒருவர்சொன்னது ஒரு சுவாரஸ்யமான தொன்மம்.


சென்னை கட்டண உரையின் அரங்கில் வெண்முரசின் பல புத்தகங்களைஅடுக்காகப் பார்த்தபோது மனதில் வந்துபோனது அந்தப் பாறைப் படிமம்.வாழ்க்கையை மேலும் புரிந்துகொள்ள, நுண்ணுணர்வுகளைவளர்த்துக்கொள்ள, அகப் பயணங்களை பெருக்கிக்கொள்ள வெண்முரசின்வரிகள் தூண்டிக்கொண்டே இருக்கின்றன. அந்த வரிகளை எழுதிய கரங்களை
சென்னை கட்டண உரையின்போது பற்றமுடிந்தது மிகப்பெரும் நிறைவைஅளித்தது. அந்த நிறைவைச் சுமந்த இந்த அதிகாலையில் நன்றியுடன்

நா. சந்திரசேகரன்
சென்னை.


அஸ்வத்தாமன்




அன்புள்ள ஜெயமோகன் சார்,

கர்கடலின் 87ம் அதிகாரம் "அஸ்வத்தாமன் அணுகி வருந்தோறும் புரவிக்கனைப்பொலி பெருகிப் பெருகி வந்தது. அது நான்குபுறங்களிலும் இருந்து எழுந்து அவர்கள் அனைவரையும் சூழ்ந்தது" என ஆரம்பிக்கிறது.  சக்ரவர்த்தி என்று அறிவித்துகொள்ளும் ஒருவன் செய்வது அஸ்வமேதயாகம்.தனது குதிரை செல்லும் இடமெல்லாம் தனது என அறிவிப்பது. அந்த ஆசையில்தான் துரோணர் குதிரையாய் தனது மகனை தேர்ந்தெடுத்து "அஸ்வத்தாமன்" என பெயரிட்டாரா? . குதிரை ஓன்று பிறக்கும்போதே ஏன்  ஒரு யானையும் அஸ்வத்தாமன் என்ற பெயரில் பிறக்கிறது?. இரண்டும் காட்டு விலங்குகள். இரண்டையும் மனிதன் போருக்கு பயன்படுத்தி இருக்கிறான். இரண்டும் காட்டின் ....காட்டு வேதம் நாட்டுக்கு வந்ததின் இரு கண்களா? அதில் ஒன்றை ஏன் அர்ஜுனன் குருடாக்கி மனிதர்கள் மேல் நம்பிக்கை இழக்கவைக்கிறான்? அதை பயன்படுத்தி மற்றொன்றை அழிக்கமுடியும் என்றால் அது என்ன ? ஏன்?

காவல் தெய்வமென திகழும், ஷாத்ர குணம் கொண்டத. மண்வெல்லும், குருதி கோரும், ஒருபோதும் விழைவடங்காத ருத்ரமணி தலை சூடி நாராயணவேதம் என்னும் அம்புகொண்டு வரும் அஸ்வத்தாமனை எப்படி காட்சி படுத்துவது என்றே தெரியவில்லை. அதற்கு எதிரில் பீலி சூடி நிற்ப்பவனையும் ,காற்றின் அதிபதியாகிய மாருதி மைந்தனையும் இணைத்து கற்பனை செய்வது இயலவே இயலவில்லை. நாராயணவேதத்தின் முன் இளையயாதவர் சரணாகதி அடைய சொல்ல பகீர் என்றது. இப்போதும் அதுதானே நாராயண வேதத்தின் இயல்பு. முதன்முதலில் கிருஷ்ணர் பணிவதை தொடங்கி வைத்ததால் தான் நாராயணின் ஒரு அவதாரமா? ...ஆனால் எல்லா வேதங்களுக்கும் எதிர்ப்பு இருப்பது போல் பீமன் நிற்கிறான். அது காற்று, உலகின் உயிர் . காட்டாள ஆத்மா. அதுவும் நம்மோடு கல்லறை வரை வருவது. சரணாகதி அடைவது அல்லது எதிர் நிற்பது ....இரண்டில் ஒன்றை மட்டுமே தேர்ந்தெடுத்து வாழும் இந்த வாழ்வில் மாபெரும் சூறைக்கு பின் வாழ்வது எல்லாம் வெறும் தற்செயல் என்றே நினைத்து இருந்தேன். கனைத்து கொண்டு வருவதற்கு முன் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற விருப்பு வெறுப்பு அற்ற ஒரு மனமும்,அடுத்தசொல்லும்அறிந்து இருந்தால் பிழைத்து கொள்ளலாம் என இப்போது  புரிகிறது.

பதினோரு ருத்ரர்கள் என்று எங்கோ வாசித்தது இப்பொது ஞாபகம் வந்தது "சினம் கொண்ட ரைவதன், சூலம் ஏந்திய அஜன், புலித்தோல் அணிந்த பவன், நுதல்விழிகொண்ட பமன், உடுக்கொலிக்கும் வாமன், நாகம் அணிந்த உக்ரன், சடை விரித்த வ்ருஷாகபி, மான் ஏந்திய அஜைகபாத், மழு சூடிய அஹிர்புத்ன்யன், மண்டையோட்டு மாலையுடன் பஹுரூபன், சாம்பல் மூடிய மஹான். கோபம், ஆயுதம், வேட்டை, ஒற்றை எண்ணம், நான் ,நான் என அனைவரிடமும் அறிவித்துகொண்டே இருத்தல், காமம், விரிந்து பரவும் எண்ணம், வேகம், முற்றொழித்தல், மரணம், காற்றில் கலத்தல்  என்ற கலியுலக அல்லது உண்மையில் உலகை அழித்து ஆக்கும் மானுடரின் குணங்கள் என்றும் தெரிகிறது. எதுவும் அழியவில்லை ......இருக்கிறது. தங்களின் அவிக்கு அடுத்ததை தேடிக்கொண்டு....அஸ்வத்தாமனும் விடுதலை அடைந்துவிட்டான். 

ஸ்டீபன் ராஜ் குலசேகரன் 

Saturday, March 23, 2019

கார்கடலின் மொத்தம்



ஜெ

வழக்கம்போல கார்கடல் கச்சிதமான வடிவில் முடிந்துவிட்டது. நான்கு கதைசொல்லிகள். அல்லது மூன்றுகதைசொல்லிகள். ஒரு கதைசொல்லிக்குள் இரண்டு கதைசொல்லிகள். சஞ்சயன் கண் வழியாகவே ஏகாக்ஷர் பார்க்கிறார். அவர்களின் கதைகளுக்கு ஒரு தனித்தன்மை உண்டு. அரவான் சொல்லும்கதைகளில் நாகங்கள் அதிகமாக உள்ளன. மிஸ்டிக் எலிமெண்ட் ஓங்கியிருக்கிறது. பல இடங்களில் அது எவர் சொல்லும் கதை என்பது சொல்லப்படவில்லை. கதாபாத்திரங்களே நேரடியாகக் காட்டப்படுகின்றன. ஆனால் அது எவர்சொல்லும் கதை என்பதை ஊகிக்கமுடிகிறது. இந்த அமைப்புதான் போரில் அணு ஆயுதம்போன்ற ஒரு அம்புவரை பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதைச் சித்தரிக்க வசதியாக உள்ளது. இந்த நாவல் முழுக்கவே குரு- மாணவன் உறவின் பல தளங்கள் வந்துகொண்டே இருந்தன. கடைசியாக துரோணருக்கும் அர்ஜுனனுக்குமான உறவும் அதன் உச்சமான போரும் இந்நாவலை முழுமையடையச்செய்கின்றன. துரோணரைப் புரிந்துகொள்ள நாவலை முழுமையாகத்தான் வாசிக்கவேண்டும். பல படிகள் உள்ளன. அவர் அர்ஜுனனின் சாயல் இருப்பதனால்தான் அபிமனியூவை கொல்கிறார். அர்ஜுனனை அவரால் கொல்ல முடியவில்லை. அவருடைய தத்தளிப்பு நாவல் முழுக்க வந்துகொண்டே இருக்கிறது.

ராஜசேகர்


தெய்வம்



ஜெ

துரோணர் மாறிக்கொண்டிருப்பதைப் பற்றி ஒரு வாசகர் எழுதியிருந்தார். அவ்வாறு மாறிக்கொண்டே இருப்பது மானுட இயல்பு. ஆனால் கடைஇயாக எங்கே எப்படி நிலைகொள்கிறார் என்பதே அவரை தெய்வமாக்குகிறது. நீத்தார் தெய்வமாக அவாது அப்படித்தான். அவ்வாறு துரோணர் நிலைகொள்வது ஓர் ஆசிரியராக. அவர் அர்ஜுனனை ஆசீர்வதிக்கிறார். கற்ற அனைத்தையும் அவன் திருப்பி அளித்தான். அவர் எல்லாவற்றையும் திருப்பிக்கொடுக்கிறார். அதேபோல ஆண்மையுடன் நின்ற பீமனை அவர் வாழ்த்துகிறார். திருஷ்டதுய்ம்னன் அவரை அவமானப்படுத்தியிருந்தாலும் எந்த வருத்தமும் இல்லை. அவர்தான் மாபெரும் ஆசிரியர். அவர் சாராம்சத்தில் ஆசிரியர்தான். பிற எல்லாம் அவர்மேல் வந்து படிந்து மீண்டும் அகன்று செல்பவைதான்

ராஜசேகர்