Monday, September 24, 2018

ஊழ்விளையாட்டு



ஜெ

பீஷ்மரும் அர்ஜுனனும் களத்தில் சரிக்குச் சமானமாக நின்று போர்புரியும் காட்சியை எங்கோ வேறொரு வடிவத்தில் படித்திருக்கிறேன் என்ற எண்ணம் வந்தது. தேடித்தேடி இந்த அத்தியாயத்தில் கண்டுபிடித்தேன். வெண்முகில்நகரத்தில் வருகிறது இது. இளைய யாதவனும் சகுனியும் சதுரங்கம் விளையாடுகிரார்கள். அது பொறுமையின் கலையாக, விதியின் விளையாட்டாக, இன்னும் என்னென்னவோ ஆக மாறிக்கொண்டே செல்கிறது. நாவலின் உச்சமான கவித்துவம் கொண்ட இடங்களில் ஒன்று இது

அதே போன்ற ஒரு தருணம்தான் திசைதேர்வெள்ளத்தில் இந்தப் போர்க்களக் காட்சி ஒருகட்டத்தில் திறமையோ அதிருஷ்டமோ இல்லாமல் ஆகிவிட தெய்வங்கள் முடிவெடுக்கட்டும் என்று இராண்டுபேரும் சுற்றிச்சுற்றி வருகிறார்கள்.

சாரங்கன்

போரின் வடு




அன்புள்ள ஜெ

நலம்தானே?

போர்க்களக் காட்சிகளை வாசித்துக்கொண்டிருக்கையில் இது எனக்கு என்ன தருகிறது என்று நினைத்துக்கொண்டேன். நான் நேரில் போர்க்களத்தைப்பார்த்தவள். என் கண்முன்னால் நாலைந்து சாவுகளைப் பார்த்தேன். இன்றைக்கு அன்னிய மண்ணில் இருந்து பார்க்கையில் எல்லாம் கனவுபோல தோன்றுகிறது. நல்லவேளை மீண்டுவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் அது பொய்யான ஆறுதல் ஏனென்றால் என் உறவினர்களும் வேண்டியவர்களும் போய்விட்டார்கள். எத்தனையோ இளைஞர்கள் செத்தார்கள். அவர்களை எல்லாரும் மறந்தும் விட்டார்கள்.

இதற்கெல்லாம் என்னதான் அர்த்தம்? நாம் சாதாரண வாழ்க்கையில் இதைக் கேட்பதில்லை. ஏனென்றால் எங்கள் போரைப்பற்றி ஒன்றுமே சிந்திக்கமுடியாது. ஏராளமான கருத்துக்கள். பிரச்சாரங்கள். பொய்யான உணர்ச்சிகள். உண்மையான உணர்ச்சிகள். அதை எல்லாம் செவிகொண்டு போர் என்று யோசிக்கவே முடியாது. அந்தப்போர் நடந்திருக்கவேண்டுமா, அதனால் என்ன பயன், அதை யார் நட்த்தினார்கள் எதையுமே யோசிக்கமுடியாது.

ஆனால் இந்த வெண்முரசில் போரைப்பார்க்கையில் துல்லியமாக வெளியே நின்று பார்க்கமுடிய்கிறது. ஆனால் இந்த நாவலுடனேயே வாழ்ந்த்தனால் இதெல்லாம் உண்மையான அனுபவமாகவும் உள்ளது. ஆகவே மிகச்சிறப்பான முறையில் அணுக முடிகிறது. ஏமாற்றமோ கசப்போ இல்லாமல் ஆனால் துக்கத்துடன் இதையெல்லாம் பார்க்கிறென். நூறாண்டு வாழ்ந்த ஒரு அனுபவநிறைவு கிடைக்கிறது

வல்லி

மண்டலா





திசைதேர்வெள்ளம் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். போர் நிகழ்வுகள் ஒரு கதார்சிஸ் தான். திபெத்திய துறவிகள் வண்ணம் கலந்த மண்ணை வைத்து மண்டலா என்று ஒரு கோலம் போன்ற வடிவை பல நாட்களுக்கு பொறுமையாக சடங்கு போல் உருவாக்குகிறார்கள் என்று அறிந்திருப்பீர்கள். முடிந்தவுடன் அதே சடங்கு மனப்பான்மையுடன் அந்த கோலத்தை அழிக்கிறார்கள், மண்ணை திரட்டி ஓடும் நீரில் கரைக்கிறார்கள் இல்லையா? போரில் ஒவ்வொருவராக, ஒவ்வொரு பேரரசாக சரியும் போது மாபெரும் கோலம் மெல்ல ஒரு சடங்கின் பாணியில் அழிபடும் உணர்வு உருவாகிறது. 

இன்றைய அத்தியாயத்தில் காண்டீபம் என்பது இருப்பற்ற ஒன்றாக ஒவ்வொரு வில்லாளன் நெஞ்சில் கொண்டுள்ள ஒரு உருவமாக வரும் இடம் அற்புதம். இசை மேதை பாக்கின் கல்லறையை பார்த்த அன்று, எவ்வளவு பெரிய கலைஞன் என்றாலும் வரலாற்றில் நின்ற உருவம் என்றாலும் இவ்வளவு தானா என்று ஒரு வெறுமை உள்ளத்தை நிறைத்தது. ஆனால் மறுமுனையில் அவர் படைத்த இசையை வரிசை வரிசையாக வந்து மக்கள் வாசித்துச்செல்லும் காட்சி அமரத்துவத்தையே எனக்கு உணர்த்தியது. அது பாக்கின் அமரத்துவம் அல்ல, இசையின், கலையின், கலையை படைக்கும் ஆற்றலின் அமரத்துவமான நதி. எந்த தனி மனிதனும் அந்த நதியில் இணைவதால் அமரத்துவத்தை தனக்கு சூட்டிக்கொள்வதில்லை. மாறாக அமரத்துவத்தின் தரிசனத்தை கண்டு அவன் தன்னை அதில் கரைத்துக்கொள்கிறான். அமரத்துவமே நிலைக்கிறது. காண்டீபமும் அது தான்.

நன்றி,
எஸ்


S


அன்புள்ள எஸ்

மண்டலா போன்ற சடங்கு கேரளத்திலும் உண்டு. களம்வரைத்துபாட்டு என்று பெயர். புள்ளுவர்கள் ஒர் இரவு முழுக்க அமர்ந்து பொடி போட்டு வரையும் மாபெரும் ஓவியத்தை இறுதியில் சன்னதம் வந்து கூந்தலாலும் கமுகுப்பூவாலும் வீசி அழிப்பார்கள்

ஜெ

Sunday, September 23, 2018

தெய்வ கணம்




ஜெ

பீஷ்மரும் அர்ஜுனனும் போர் புரியும் அந்த உச்சகட்டக் காட்சி மிக அற்புதமான ஒரு கவித்துவத்துடன் இருந்தது. அதிலுள்ள மெடஃபிசிக்கலான வரிகளை முழுக்க வாசித்தாலொழிய அந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் புரிந்துகொள்ளமுடியாது


ஆனால் அந்த முடிவை இருவரில் எவர் எடுப்பார்கள் என்ற கேள்வியும் அதற்கான பதிலும் ஆழமாக கண்டுபிடிக்கவேண்டியவை. சலிப்பு வேகம் என மாறி மாறி வந்துகொண்டே இருக்கவேண்டியவை.

காலத்தை நிலைக்க வைக்க முதியவர்கள் விழைகையில் அது ஆயிரம் குளம்புகள் தாளமிட விரைந்து செல்லவேண்டுமென்று இளையோர் விழைகிறார்கள்

என்று சுஜயன் நினைக்கிறான். ஆனால் பீஷ்மர் ஜெயிக்கும்போது அது எதனால் என்று சொல்லப்படுவதில்லை. எண்ணிச்செல்லமுடியாத ஒரு புள்ளியில் அர்ஜுனன் மேல் அம்பு பாய்கிறது. அதை தெய்வக்கணம் என்று வெண்முரசு சொல்கிறது. மனிதர்கள் சுஜயனைப்போல எதையாவது எண்ணிக்கொள்ளலாம். புரிந்துகொள்ள முடியாது

சண்முகம்

குமிழிகள்



ஜெ

இந்தப்போர் உவமைகளை மட்டும் தனியாகச் சேர்க்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்தது. ஆனால் அப்படி ஆரம்பித்தால் மொத்தமான அனுபவமாக ஆகும் வாய்ப்பு இல்லாமலாகும் என்றும் தோன்றியது. பீஷ்மரின் கொடூரமான போர்விளையாட்டைச் சொல்லி கொலைகளை இலை நுனி நீர்க்குமிழிகளைத் தொட்டு உடைத்து விளையாடும் சிறுமைந்தர் போலிருந்தார். என்று வர்ணித்துக்கொண்டு போகும் இடம் பயத்தை உருவாக்கியது. உயிர்கள் வெறும் குமிழிகள் என்று ஆகின்றன. பெரிய நுரைபோல படை தெரிகிறது. இத்தனை அபத்தமாக ஒரு படையை விவரித்து வாசித்ததே இல்லை.

சுரேஷ்குமார்

வெண்முரசின் கற்பனைகள்



ஜெ

வெண்முரசின் கற்பனைகள் எப்போதுமே நம்முடைய எண்ணங்களைக் கடந்துசெல்பவை. இப்போது போர்க்களத்திலும் அந்தக்கொந்தளிப்பைத்தான் பார்க்க முடிகிறது. ஆனால் போர்க்கள க்காட்சியின் வர்ணனைகளிலேயே உக்கிரமானது போர்க்களத்தில் செத்தபின்னரும் அதே விசையுடன் அதே களத்தில் போரிடுகின்றன ஆவிகள் என்பதுதான். அந்த மனம் கொண்ட வெறி ஆறுவதில்லை. உடல் செத்தாலும் உள்ளே இருக்கும் ஆத்மா வெறிகொண்டு சண்டைபோடுகிறது. பூமியில் போலவே சூட்சுமமகாக வானத்திலும்  போர் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது

சக்திவேல்