Monday, August 21, 2017

விராடரின் மனநிலை





ஜெ

விராடரின் மனநிலையும் அவருடைய பாவனைகளும் நுட்பமானவை. ஒரு சராசரிக்குடும்பத்தின் அப்பா அம்மாக்கள் உதவாக்கரைப்பிள்ளைகளை எப்படி நடத்துவார்களோ அப்படியே இருக்கிறார்கள். அம்மா பையனை உண்மையில் உதவாக்கரை என நினைக்கிறாள். ஆனால் பொத்த்திப்பொத்தி வைத்து அவன் பெரிய ஆள் என சொல்லிக்கொண்டிருக்கிராள். அதேபோல அப்பா சாபம்போட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார். ஆனால் தேறிவந்துவிடுவான் என நினைக்கிறர். அவன் தேறிவிட்டான் என்றதும் அப்பா அப்படியே உடைந்து விடுகிறார். அவர் மகனை கொண்டாட ஆரம்பிக்கிறார். அவர்கள் இருவரும் சண்டைபோட்டுக்கொண்டே இருப்பவர்கள். சீப்பாகச் சண்டை போடுகிறர்கள். முதல் காட்சிமுதலே. உத்தரன் ஜெயித்துவிட்டான் என்ரதுமே கட்டிப்பிடிக்கிறார்கள். அழுகிறார்கல். எல்லா அப்பாக்களும் தன் மகனை சமூகம்தான் சிறுமைப்படுத்தியது தான் கஷ்டப்பட்டு மேலே கொண்டுவந்தேன் என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிடுவார்கள்

குமாரசாமி பெருமாள்

உத்தரனின் மாறுதல்






ஜெ

உத்தரனின் மாறுதல் எப்போதும் மேனேஜ்மெண்டில் சொல்லப்படும் ஒரு கொள்கையின் அடிப்படையிலேயே அமைந்திருக்கிறது. ஒருவனுடைய பர்சனாலிட்டியை மாற்றுவது கிரைஸிஸ் மட்டும்தான். வேறு எதுவுமே மனிதர்களை உண்மையில் மாற்றுவதில்லை. கிரைஸிஸ் வரும்போது எப்படியாவது மேலே வருவதற்காக மூளையும் உடலும் அடித்துக்கொள்கின்றன. தள்ளிவிட்டால் தானாகவே நீச்சல்வரும். வராவிட்டால் செத்துவிடுவான் என்பதும் உண்மை

மாதவன்

ரத்தவாடை





அன்புள்ள ஜெ

உத்தரன் போரைக் கண்டதுமே மாறிவிடுவது ஆச்சரியமாக இருந்தாலும் வாழ்க்கையில் ஆச்சரியம் அல்ல. வீணாய்ப்போகிறார்கள் என சில பையன்களை பார்ப்போம். சிலசமயம் ஏதேனும் தொழிலில் ஒரு ‘ரத்தவாடை’ கிடைக்கும். அப்படியே ஆளே மாறிவிடுவார்கள்.
உத்தரனைப்பற்றிய இரண்டு உவமைகள் கச்சிதம். சிம்மம் தன் குருதியால் குருதியை அறிகிறது. ஒரு நூலை ஒரே பார்வையில் வாசிப்பதுபோல அவன் ராணுவத்தைப்பார்க்கிறான். எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொள்கிறான்

சண்முகம்

பிரயாகை'



அன்புள்ள ஜெ,

வணக்கம். வாழ்வில்  மற்றுமொரு இனிய தருணம், தங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள. மகள் பிறந்திருக்கிறாள். இரண்டரை வருடங்களுக்கு முன் முதல் மகவு பிறக்கும் முன்னே பெண் பிள்ளையாக இருந்தால் 'பிரயாகை' என்பது நானும் மனைவியும் எண்ணம் காத்த பெயர். முதல் குழந்தை ஆண் மகவு.  ஆகவே பெயர் காத்து, இரண்டு வருடங்கள் கழிந்து பிரயாகை பிறந்திருக்கிறாள்.

உங்களைச் சந்தித்தும், கடிதம் எழுதியும் நாட்களாகிறது.  நேரம் ஒழிந்து வாசிப்பிற்கு செல்லும் மனதை பெரும்பகுதி வெண்முரசு ஆட்கொண்டு விடுகிறது. உங்களை வருத்தி  (புற உலகில்) உங்களில் நிகழும் தவம் வெண்முரசு. எழுத்திலோ பேச்சிலோ உங்களைத் தொடர்பு கொண்டு நாட்களாயினும், அகம் மானசீகமாக உங்களுடன் எப்போதும் தொடர்பிலேயே இருந்து கொண்டிருக்கிறது. அது இவ்வாழ்வின் நற்பேறு. நன்றி ஜெ.

நன்றி,
வள்ளியப்பன்

முக்தி



முக்தன், பெயருக்கு ஏற்ற படி அவன் அளவில் முக்தி அடைகிறான்.. இங்கிருந்தோ அல்லது அவன் மனதில் இருக்கும் அந்த இடத்திற்க்கோ.

சுபாஷினி, கரவு காட்டில், முக்தன் ஆனே இல்லை என்கிறாள்.. போர்க்களம் காணபோகும் தருணம் முக்தன் அவனை கரவு காட்டில் குடும்பம் குட்டியோடு, குதிரையுடனும் பின் சுபாஷினியுடனும் காண்கிறான்.

 ப்ருஹந்நளை இனி அர்ஜுனன் தான் என்று போர்களத்தில் குதிரையுடன் பார்த்த பின், அவன் மீள மீள வின் மீன்களை பார்ப்பதும்.. பின் இறப்பதும்.

எல்லாம் கோர்வையாக வந்திருக்கின்றது.

கொல்வதின் ஊடாக அவன் அவனை ஆண் என்று உணர்ந்து முக்தி அடைகிறானோ... என்றும் தோன்றுகிறது.

எனக்கு ஒரு அளவில் முக்தன் அர்ஜுனனின் பெண் வடிவின் ஒரு பிம்பம் என்றும் தோன்றுகிறது. அது கர்ணனின் அம்பு பட்டு, நெஞ்சில் உதை வாங்கியது போல், இனி வெளிவரப்போவதில்லை.. ஒரு வேளை வின்னை பார்த்து முக்தி அடைகின்றதோ?!?

நன்றி
வெ. ராகவ்

Sunday, August 20, 2017

முக்தனின் இறப்பு

 
 
முக்தனின் இறப்பு என்னையும் மிகவும் பாதித்து விட்டது. நாள் பூராவும் அவனின் நினைப்பு மனதினடியில். வேறு வேலைகளைனிடையிலும், வாசிப்பிலும் கூட ஒரு நெருடல், ஏதோ இழந்ததைப் போல. 

ஒரு உப கதாபாத்திரம் இவ்வளவு வாசிப்பவர்களின் உணர்வுகளை பாதிப்பது ஆச்சரியமே..! நீங்கள் கூறியது போல முக்தன் நெஞ்சில் மெல்லிய உதை போல அம்பு தைத்து விழும் போது நானும் நெஞ்சு கூட்டில் குருதி நிரம்பி விழுந்தேன்.

தனக்கு கொடுக்கப் பட்ட தூதுப் பணியை 
முடித்து விட்ட திருப்தியுடன் சென்று விட்டான் 

கண்ணீருடன்,

ராதிகா

போர் இனிது ?



அன்புள்ள ஜெயமோகன் அண்ணா,

அர்ஜுனன் உடன் இருப்பதே உத்தரனை வீரனாக நிறுத்துகிறது.  தன் அம்புகளை மட்டுமல்லாமல் உத்ரனின் அம்புகளையும் அவன் கைகள் மூலமாகவே பயன்படுத்துகிறான் அர்ஜுனன். தவறும் உத்தரனின் குறிகள் சரியானவையாக மாற்றப்பட்டு துரியோதனனை, துச்சாதனனை ஒருவாறு தாக்குகின்றன.  உத்தரன் மீது சரியாக குறிவைக்கப்பட்ட அம்புகள் தவறானவையாக மாற்றி அமைக்கப்படுகின்றன.

போர் இனிது என்று தோன்றும் விதமாக ரசிக்கும்படி வந்து, அதன் பின்னர் வரும் விளைவின் காட்சிகள், மலையொன்றின் மீது வேகமாக ஏறி பின்னர் அதன் மறுசரிவில் மெல்ல இறங்குவது போல் உணரச் செய்கிறது.  போராசையை உண்டாக்கி, அதை உடனே அதை குறைக்கவும் செய்கிறது. 

ஆகா பிரம்மாண்டமான போர் காட்சிகள், பிரமாதமான சண்டை என்று காட்டி, அத்துடன் வென்றனர் - மகிழ்ந்தனர் - இனிது என்று சினிமா பார்த்துப் பழகி, இங்கு வீரம் ரசனைக்குத் தரப்பட்டு உடனே யதார்த்தமும் தரப்பட்டது ஓர் உவகை ஏற்படுத்துகிறது.  ஒரு வீரசாகச திரைப்படத்தை பார்த்து அதன் கதாநாயகனாவே வாழ்ந்து, படம் முடிந்த பிறகும் அதன் கதாநாயகனாவே கருதிக் கொண்டு திரும்புவது போல் அல்லாமல், அங்கு அவ்வாறு வாழச் செய்து பின்னர் அங்கேயே நம்மையே நமக்குத் திருப்பித் தந்துவிட்டது போல் ஓர் எண்ணம்.

முக்தன் கற்பனையில் சுபாஷிணியுடன் வாழ்கிறான், குழந்தைகள் பெற்றுகொள்கிறான், சாவது பற்றி அவன் எண்ணவே இல்லை.  மாறாக, கஜன் சுபாஷிணியை விழைந்து பின்னர் மனதை விலக்கி கொள்ள முயல்கிறான், இறந்து விடுவோம் என்று நம்பவும் அது இயல்பானது கொள்ளவும் செய்கிறான், ஆனால் மரணம் அவனை விலக்கி விடுகிறது.  பலவற்றுக்கு மத்தியில் மெலிதாக தோன்றும் ஒரு எண்ணம் - முதியவீரன் ஒருவனைப் பார்த்து அவன் எண்ணுவது - "எங்காவது ஓரமாக தங்கிவிட்டு மீண்டிருப்பார்." "அடுத்த போரில் இந்த முகத்தை தானும் சூடிக்கொள்ளமுடியும் என எண்ணியபோது அவனுக்கு புன்னகை எழுந்தது." - கிட்டத்தட்ட அதுவேபோல் ஆகிறது. ஒருவரையும் கொல்லாமல் விழுப்புண் கொண்டு மீள்கிறான்.  வாழ்வையும் மரணத்தையும் நாமல்ல - வாழ்வும் மரணமுமே நம்மை தேர்ந்தெடுக்கின்றன என்று ஆகிறது.  பாண்டவர்களின் கதை என்று மட்டுமல்லாமல், அவர்களை மையத் தொடராக கொண்டு, இவ்வாறான ஏராளமான பாத்திரங்கள் -அவர்களது வாழ்வு கூறப்படுவது, பலசமயம் அவர்கள் கண்கொண்டே காட்சிகள் விரிக்கப்படுவது, கதை நடக்கும் அந்த இடத்தில் நம்மைக் கொண்டு நிறுத்துகிறது.  மையப்பாத்திரம் என்றால் அவர் அவர் மட்டும்தான், இவ்வாறான பல துணைப் பாத்திரங்கள் பல எனும்போது அப்பலவற்றுள் அல்லது அது போன்றே எங்கோ அரூபமாக அதில் நானும் ஒருவன் - அதே இடத்தில் அதே கதை வெளியில்.  மக்களின் கதையாகவும் இருப்பதே வெண்முரசை மனதிற்கு நெருக்கமாக அமைக்கிறது.  "ஒரு பேரரசன் இருந்த ஊரில் நம் போன்ற சாமானியர்கள் பலர் இருந்தனர்" என்றல்லாமல் "நம் போன்ற சாமானியர்கள் பலர் இருந்த ஊரில் ஒரு பேரரசன் இருந்தான்" என்று உணரச்செய்தே மக்களை ஈர்த்துக் கொள்கிறது வெண்முரசு.


அன்புடன்
விக்ரம்
கோவை

முக்தன்


தப்தோர்ணமெனும் பசுங்காட்டில் ஏதும் நிகழா நாட்காவலில் இருப்பவனாய், கனவுகளும் கேள்விகளும் நிறைந்தவனாய் அறிமுகமாகி, உள்நுழைய ஒப்புதலின்றியும் வெளியிலிருந்தே நிலவு  காட்டினுள் இறங்குவதையும், பணியில் காடு மறைவதயும் உறங்காமல் முழங்கால்களைக் கட்டிக்கொண்டு பார்த்திருந்து,புலரியின் ஒளியில் இலைகலின் கூரை, மலர்களின் அனலை ,சுனைகளின் விழிதிறப்பை என அக்காட்டை நாளும் அணுக்கத்தில் அறிந்துகொண்டே இருந்தவன் முக்தன் 

புதையலைக்காக்கும் பாம்பைபோல இருந்த அவன் உத்தரை அக்காட்டுக்குள் நுழைந்த அன்றே    பரபரப்பும் அவதானிப்புகளும் சிந்தனைகளும்,அழைக்கழிப்புக்களும்,  காதலும்,வசீகரங்களும் நிறைந்த  இன்னொரு  வாழ்விற்குள் பிருகந்நளையுடன் இணைப்புரவியொன்றில்  ஏறி   நுழைந்துவிட்டான்
 
பிருகந்நளை உத்தரைக்கு நடனம் கற்றுத்தந்த முதல் நாளிலேயெ முக்தன் அரிய பொருளோன்றைத் தொலைத்தவனாக பேரிழப்பொன்றை முன்பே அறிந்தவனாக   காட்டப்பட்டு,  வாசிக்கும் நமக்கெல்லாம் பிருகந்நளையாகிய அர்ஜுனன், உத்தரை விராடநாட்டின் கதையெல்லாம்  சொல்லிக்கொண்டுவந்த  கதைசொல்லியாக இருந்தான்

.பெரும்பாலான அத்தியாயங்களை முக்தனின் பார்வையிலேயே கண்டுகொண்டுவந்தேன் இன்று வரை

இன்றைய  போர்சூழ்கையிலும், சிற்றோய்வில்  ஒரு சிறு கனவுக்குள் செல்பவன்,விண்மீண்களையும் விடிவெள்ளியையும் கவனித்தபடி கரவுக்காட்டின் கனவு இல்லமொன்றில் சிறிது நேரம் வாழ்ந்தவன், வேட்டையில் ஆடுகளென போர்வீரர்களை கழுத்துக்குழியில் குத்திக்கொல்லும் உணர்வில் அழைக்கழிக்கப்பட்டு,அவன் இதயத்தில் அம்பொன்று தைத்ததையும் விழிகள் விரிய கனவொன்றினைக்காண்பது போலவெ பார்த்தபடி இருக்கிறான்

கனவுகளும் காதலுமாய்  நம்மிடையே வாழ்ந்திருந்த  அந்த இளைஞ்னுடன் சேர்ந்து  இன்று மெல்லிய உதையாக  நானும்  அம்பை நெஞ்சில் உணர்ந்து குருதி வெம்மையாய் வழிய, மூச்சு சிக்கிக்கொண்டு, கொழுங்குருதியும் நிண்முமாய்  இருமலில் தெறிக்க  களத்தில் சாய்ந்தேன்
 அத்தனை துல்லியமாக அத்தனை உணர்வுபூர்வமாக   முக்தனின் மரணத்தை என்னால் என்னுடயைதென உணர முடிந்தது வாசிக்கையில்

 பிருகந்நளையை காண ஒருநாளின் சீவிடுகள்நிலைக்காத கருக்கிருட்டில் புறப்பட்டு வந்து, அவளை மிக நெருக்கத்தில் காணும் உளவெழுச்சியில் திணறியபடி, முகம் சிவந்து பதற, உள்ளங்கால்களெல்லாம் வியர்த்து, அடுமனையின் உள்ளிருந்து வரும் ஒவ்வொரு ஓசையிலும் அவளை உணர்ந்தபடி காத்திருந்த அந்த இளைஞனை இன்று கண்ணீருடன் நினைவுகூர்ந்தேன்

எத்தனையோ மரணங்கள் இழப்புகள் வெண்முரசில் நேர்கின்றன இருந்தும் இப்படி முக்தனைப்பொன்ற சிலரின் இறப்பு பெரும் எடையொன்றினை மனதின் மேல் வைத்து அழுத்தியபடியே என்றும் இருக்கும்

 லோகமாதேவி

Saturday, August 19, 2017

வெற்றுப்பாத்திரம்





ஒரு பாத்திரம் சிறிதாகவோ பெரிதாகவோ, உயர் மதிப்பு உலோகத்தால் ஆனதாகவோ அல்லது வெறும் சுட்டமண்ணால் ஆனதாகவோ என எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் அதனுள் ஏதுமில்லாமால் வெற்றுப்பாத்திரமாக இருந்தால் சிறிதாய் தட்டப்பட்டாலே ஓசை மிகுதியாக எழுப்புவதாக, சிறிய அசைவுக்கே நிலையற்று உருண்டு புரள்வதாக இருக்கும். அது வெற்றாக இருப்பதாலேயே அதில் யார் வேண்டுமானாலும் எதை வேண்டுமானாலும் போட பயன்படுத்துவார்கள். அதன் இயல்பான பயன்பாட்டுக்கு அல்லாமல், அதை கவிழ்த்துப்போட்டு ஒரு ஆசனமாகஅமர, ஏறி நின்று உயரத்தில் உள்ள பொருட்களை எடுக்க என வேறு விதங்களில் பயன்படுத்தப்படலாம். சிலசமயம் அதனுள் நச்சுயிர்கள் உள்புகுந்து பதுங்கியிருக்கும் வாய்ப்புக்கள் அதிகம். பொருள் நிரம்பிய மற்ற பாத்திரங்கள் வைப்பதற்கான இடத்தை இவை அடைத்துக்கொண்டிருக்கும்.

உயிர் நிரம்பி இருக்கும் மனித உடல் ஒரு பாத்திரம். ஆன்மா நிரம்பி இருக்கும் அவன் சித்தம் ஒரு பாத்திரம். தன் உள்ளமெனும் பாத்திரத்தில் தன்னியல்பும் தன்னம்பிக்கையும் ஊக்கமும் தாம் வாழ்வதற்கான நோக்கமும் நிறைத்து ஒருவன் இருக்கவேண்டும். இவை இல்லாத மனிதன் ஒரு வெற்றுப் பாத்திரம் போன்றவனாவான். அத்தகையவருக்கு ஒரு வெற்று பாத்திரத்திற்கு என்னென்ன இழிவுகள் ஏற்படுமோ அத்தனையும் ஏற்படும். இவர்களைப்போன்றவர்கள் எளிய குடும்பத்தில் இருப்பவர்களாக இருந்தால் சமூகம் இவர்களை அலட்சியப்படுத்தி புறக்கணித்துவிடும். ஆனால் சிலசமயம் இவர்கள் பெரிய பதவிகளில் இருப்பவர்களின் பிள்ளைகளாக பிறந்த ஒரே காரணத்தினால் சமூகத்தில் முன்னிறுத்தப்படுவார்கள். பெரிய கலைக்குடும்பத்தில், பெரும் அரசியல் பிரமுகரின், அல்லது பெரும் தொழிலதிபரின் பிள்ளைகளாக இவர்கள் பிறந்திருப்பார்களேயானல், சமூகம் இவர்களை புறக்கணிக்கவும் முடியாதுபோய்விடும். அவர்கள் வெகு நாட்கள் சமூகத்தில் ஒரு அவல நகைச்சுவையென வலம்வந்து கொண்டிருப்பார்கள். சமூகம் எள்ளி நகையாடினாலுல் அவர்கள் அந்த உயர் பதவியில் இருந்துகொண்டு இருப்பார்கள்.

இப்படி ஒரு வெற்றுப்பாத்திரமாக உத்தரன் வெண்முரசில் சித்தரிக்கப்படுகிறான். வீண்பெருமை அடித்துக்கொள்பவனாக, எடுப்பார் கைப்பிள்ளையாக, தன்னம்பிக்கை அற்றவனாக அவன் இருக்கிறான். அவனுக்கு ஏன் வெண்முரசில் இவ்வளவு அதிக இடம் கொடுக்கப்படுகிறது என்று சிந்தித்துப்பார்த்தேன். தற்போதைய காலத்தில் இத்தகைய வெற்றுப்பாத்திரங்கள், உயர்நிலையில் இருந்தவர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்து விட்ட காரணத்தினாலேயே, சமூகத்தின் முக்கிய நபர்களாக வலம் வருவதைக் காண்கிறோம். தகுதியான நபர்களை வரவிடாமல் சமூகத்தில் முக்கிய நிலையில் அமர்ந்துகொண்டு மக்களுக்கு எவ்வித உதவியும் இல்லாமல் வெறும் தேவையற்ற தொல்லைகளைத் தருபவர்களாக இருக்கும் இவர்களின் இயல்பினை வெளிக்கொணர உத்தரன் பாத்திரப்படைப்பு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

தண்டபாணி துரைவேல்