Monday, August 3, 2020

வெண்முரசு நூல்கள்



ஜே அவர்களுக்கு,

நான் கண்ணதாசன், ஜெயகாந்தன், புதுமை பித்தன், பிரபஞ்சன் புத்தகங்களை படித்துஇருக்கிறேன். ஆனால் தங்கள் வெண்முரசு நாவல்கள் என்னை மிகவும் கவர்ந்து விட்டன. ஒவ்வொரு நாளும் படித்து படித்து மகிழ்ந்து கொண்டுஇருக்கிறேன். தாங்கள் இது போன்ற பல நல்ல படைப்புக்களை கொடுக்க வேண்டும் என்று கடவுளை பிரார்த்திக்கிறேன். நான் என்னுடைய வாழ் நாளில் இது போன்ற ஒரு மொழி நடையை படித்தது இல்லை. தாங்கள் தமிழ் மொழியை அழகு செய்த விதம் என்னை மிக மிக ஆச்சர்யப்பட வைத்துள்ளது....

ஒரு சிறிய வேண்டுகோள் தங்களுடைய மற்ற நாவல்களையும் கிழக்கு பதிப்பகம் பிரசுரிக்க ( நாவல் 19இலிருந்து ) ஏற்பாடு செய்ய வேண்டியது. நான் அவற்றை வாங்க காத்துஇருக்கிறேன்.

மீண்டும் தங்களுக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

நன்றி 

பழனியப்பன் 

அன்புள்ள பழனியப்பன்

நூல்கள் தயாராகிக்கொண்டிருக்கின்றன. விரைவில் வெளியாகும்

ஜெ

மலர்கள்


அன்புள்ள ஜெ

பிரயாகையில் திரௌபதியின் திருமணத்தில் இந்த இடம் வருகிறது

பாஞ்சாலத்தின் ஐந்து குலங்களைச்சேர்ந்த மூத்தார் ஐவரும் அவர்களின் குலங்களுக்குரிய ஐந்து மரங்களின் மலர்க் கிளைகளைஇடக்கையில் ஏந்தி மணமுற்றத்துக்கு வந்தனர். துர்வாசகுலத்திற்கு வேங்கையும், சிருஞ்சயருக்குமருதமும், கிருவிகளுக்கு கொன்றையும், சோமகர்களுக்கு செண்பகமும், கேசினிகளுக்கு பாலையும்.மருத மரக்கிளையை அர்ஜுனனும், வேங்கையை பீமனும், கொன்றையை நகுலனும், செண்பகத்தை சகதேவனும்பெற்றுக்கொண்டனர். தருமன் பாலைக்கிளையை வாங்கிக்கொண்டான்.

இப்பகுதியை ஒரு டைரியில் குறித்து வைத்திருந்தேன். இந்த இடத்தை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. நாவலின் கடைசிவரை வாசித்து இதன் அர்த்தமென்ன என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

அர்ஜுனனுக்கு மருதம். அது காமத்தின் மரம். பீமனுக்கு வேங்கை. அது குறிஞ்சித்திணைக்கு உரியது. காதல். கொன்றை நகுலனுக்கு. செண்பகம் சகாதேவனுக்கு. யுதிஷ்டிரனுக்கு ஏன் பிரிவு, துயர் ஆகியவற்றின் அடையாளமான பாலை?

செந்தமிழ்க்கிழார்


நாற்களம்


அன்புள்ள ஜெ

கல்பொருசிறுநுரையில் வரும் இந்த வரியை இன்றைய வரியாக என் கம்ப்யூட்டரில் பொறித்துக்கொண்டேன். 

தன்னை தானே வகுத்துக்கொள்பவனே பிறரை ஆள்கிறான், பிறரால் வகுக்கப்படுபவன் எப்போதுமே நாற்களத்தின் காய் மட்டுமே.

என் நண்பர்கள் இது என்ன என்று கேட்டபோது சும்மா கூகிள் டிரான்ஸ்லேட்டில் கொடுத்துப்பார்த்தேன். ஏறத்தாழ சரியாக வந்தது. 

He who defines himself rules others, and he who is defined by others is always the piece of the chessboard. 

நண்பர்கள் பலர் அதை வாட்ஸப்பில் மேற்கோளாக கொடுத்தார்கள். ஒருவரி ஒருநாள் முழுக்க கூடவே இருப்பது வெண்முரசு வந்துகொண்டிருந்தபோது தொடர்ந்து நிகழ்ந்தது. இனிமேலும் அப்படித்தான்

ஜெயராஜ்


சுஃப்ரை


அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் வந்துசென்ற நூற்றுக்கணக்கான சின்ன கதாபாத்திரங்களை நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் வியாசர் சொன்னதுபோல காவியத்தின் அடித்தட்டுக்குச் சென்றுவிட்டார்கள். ஆனால் ஒரு வாசகன் அவர்களை அங்கே கண்டுபிடித்துக்கொண்டேதான் இருப்பான்.

வெண்முரசில் எனக்குபிடித்த கதாபாத்திரம் திருஷ்டதுய்ம்னனின் மனைவியாக கணையாழியைப் பெற்ற பரத்தையான சுஃப்ரை. அவளுடைய பெயருக்கு தூய்மையானவள் என்றும் வெண்மையானவள் என்றும் அர்த்தம். அவள் பரத்தைதான். ஆனால் திருஷ்டத்துய்ம்னனிடம் உண்மையான காதல்கொண்டுவிட்டாள். ஆகவே அவனிடம் அவளுடைய ஆணவம் எழுகிறது. சாக தயாராகிறாள். ஆனால் ஆணவத்தை கைவிடவே இல்லை. அதுதான் காதல். அந்தக்காதலை அவன் கைவிடவில்லை. அவளுக்கு அவன் கணையாழியை அளிப்பது அதனால்தான்

விசித்திரமான கதாபாத்திரம். ஒரு நவீன நாவலில் வரக்கூடிய கதாபாத்திரம். ஆனால் வெண்முரசின் விரிவான களம் எல்லா கதைகளையும் உள்ளே அடக்கிக்கொள்கிறது

ஆர்.ராஜ்குமார்


அவரவர் விண்ணுலகம்


அன்புள்ள ஜெ,

பாண்டவர்கள் அடையும் விண்ணுலகம் பற்றிய கடிதங்களைப் படித்தேன். சுவாரசியமான கடிதங்கள் அவை. பலகோணங்களில் வெண்முரசுக்கான வாசிப்பு வந்தபடியே இருப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. பாண்டவர்கள் அந்த மகாப்பிரஸ்தானம் செல்லும்போது, கிளம்புவதற்கு முன், வசிட்டரிடம் சில அடிப்படை வினாக்களைக் கேட்கிறார்கள். அந்தக் கேள்விகள் அத்தனைதூரம் வாழ்ந்து அத்தனைதூரம் சிந்தனைசெய்தபின் அவர்களிடம் எஞ்சியிருப்பவை. அதற்கு வசிட்டர் பதில் சொல்லவில்லை. நீங்கள் கண்டுகொள்வீர்கள் என்று சொல்கிறார். அர்ஜுனன் அந்த குகைக்குள் கிருஷ்ணனின் முடிவின்மையை கண்டடைகிறான். அது அவனுக்கான பதில். அந்த பதிலில் இருந்தே மேலே அவன் அடையும் சொர்க்கமும் அமைகிறது. அதேபோல ஐந்துபேரும் ஐந்து விடைகளை கண்டடைந்து ஐந்து சொர்க்கங்களை அடைந்தார்கள் என்று கொள்வது ஒரு நல்ல வாசிப்பாக இருக்குமென நினைக்கிறேன்

சாரங்கன்


Sunday, August 2, 2020

காந்தாரி



அன்புள்ள ஜெ,

வெண்முரசின் பழைய அத்தியாயங்களை ரேண்டமாக வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இந்த இடம் இன்று என்னை உலுக்கியது. திரௌபதி அவையில் அவமானப்படுத்தப்பட்ட பின்பு திருதராஷ்டிரர் பழைய வாரணவத நிகழ்ச்சியை எல்லாம் அறிகிறார்

அவன் எப்படி அதை செய்யத் துணிந்தான்? அவனை என் மகன் என்று எண்ணித் தருக்கினேனேஅவன் என் மகனே அல்ல. அவன்

என்று குமுறுகிறார் அதற்கு காந்தாரி என்று பதில் சொல்கிறார்

அவன் உங்கள் மைந்தன். ஆகவேதான் அவ்வாறு செய்தான். இன்று அவளை அவிழ்ந்த ஆடையுடன் என் மருகியர் அழைத்துவந்தனர். அவள் விம்மும் ஒலியைக் கேட்டபோது அது சம்படையின் குரல் என எண்ணினேன்”

அதைக்கேட்டு திருதராஷ்டிரர் திகைத்து பதறி அமர்ந்துவிடுகிறார். நாவலில் அடியோட்டமாக வந்துகொண்டே இருக்கும் பெண்களின் கதை, அவர்களின் வஞ்சம் மற்றும் கண்ணீரின் கதை அங்கே கூர்மையாக எழுந்துவிட்டு மீண்டும் உள்ளே செல்கிறது. அந்த இடத்தில் காந்தாரி பேசுவதெல்லாமே உக்கிரமாக உள்ளது

எழுந்து சென்று உடைவாளை உருவி அவன் கழுத்தில் பாய்ச்சியிருக்கவேண்டும் உங்கள் பிதாமகர். அந்த அவையில் நாக்கை இழுத்து அறுத்து விழுந்திருக்கவேண்டும் நீர். இனி எத்தனை சொற்களில் எத்தனை அறமுரைத்தாலும் அதன் பொருள் என்ன? வென்றது எந்த அரசியலும் அல்ல. வென்றது ஆண் எனும் கீழ்மை. பெற்று முலையூட்டி வளர்த்து மண்ணில் விட்ட அத்தனை அன்னையருக்கும் ஆயிரமாண்டுகாலமாக ஆண்கள் இழைக்கும் கீழ்மறம்

இந்த ஒற்றைச் சந்தர்ப்பமே ஒரு ஆவேசமான சிறுகதை. மொத்த மகாபாரதத்தையே தலைகீழாக ஆக்கும் இடம் இது. இந்த வரிகளிலிருந்துதான் காந்தாரியை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். பின்னர் அவள் மொத்த கௌரவரின் அழிவையும் எப்படி இயல்பானது என்று எடுத்துக்கொண்டாள் என்பதற்கான அடித்தளம் இங்கே உள்ளது.

பாஸ்கர்