Saturday, October 24, 2020

மகாபாரதம் கொடுத்த வெளிச்சம்



ஓர் இலக்கியப் படைப்பின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும் காரணி எது? வடிவமா? கருத்தாக்கமா?
வடிவம் என்று எடுத்துப் பார்த்தால், ஜே.ஜே.சில குறிப்புகள் வந்தபோது, அந்த வடிவம் புதிதாகவும், பரபரப்பாகவும் பேசப்பட்டது. ஆனால் இன்றைக்கு அந்த வடிவம் வாசகனிடம் எந்தவித அதிர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தவில்லை. அதுவும் அந்த நாவல் வந்து 25 வருடம்கூட ஆகவில்லை. தமிழில் பெரிய வடிவச் சோதனைகள் என்று சொல்லப்பட்ட புத்தகங்கள் எல்லாமே 15 வருடத்துக்குள் ரொம்ப பழைய புத்தகங்களாகிவிட்டன


மகாபாரதம் கொடுத்த வெளிச்சம்

Friday, October 2, 2020

வெண்முரசு: ‘இமைக்கணத்தில் எழுந்த முழுமையின் துளி’

 


 

நம் இளமைப் பருவம் முதல், அறம் குறித்த பற்பல விவாதங்களையும் விளக்கங்களையும் கேட்டே வருகிறோம்.

"பொய் சொல்லக் கூடாது, புறங்கூறலாகாது" போன்றவற்றைப் பெரியோரிடம் கேட்டு வளரும் நாம், நடைமுறை வாழ்வில் அதைக் கடைப்பிடிப்பதன் சிக்கல்களை உணர உணர, அறம் குறித்த எண்ணற்ற ஐயங்கள் அனைவரிடமும் எழுவதைப் பார்க்கலாம்.

பாவம் செய்வோரே சொகுசாக வாழ்வதாகவும், நல்லோர் புழுவாய்த் துடிப்பதாகவும் பலர் புலம்ப அதற்கான விளக்கங்கள்  இன்றி பெரும்பாலோர், அதை  உண்மை என நம்பியும் விடுகிறோம்.

இருப்பினும், அறமே வெல்லும் எனக் காட்டும் மஹாபாரதம் உள்ளிட்ட புராணங்களைத் தொலைக்காட்சிகளில் பார்த்தும், சொற்பொழிவுகளில் கேட்டும் மகிழ்கிறோம்.

அவை, ஒரு சாராரை முழு கெட்டவர்களாகவும், மறு சாராரை முழு யோக்கியர்களாகவும் காட்டுவதோடு, ஒரே நிகழ்வை ஒவ்வொரு  தொலைக்காட்சியும், ஒவ்வொரு மாதிரி சித்தரிப்பது எனக்குப் பெரும் சலிப்பையே அளித்தது.

அச்சலிப்பிலிருந்து விடுபட, புராணங்களில், குறிப்பாக எண்ணற்ற கிளைக்கதைகளோடு கூடிய மிக நீண்ட கதையாக உள்ள மஹாபாரதத்தை முழுவதுமாக வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளும் ஆவல் வெகு காலமாக இருந்து வந்தது.

தமிழின் தலை சிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவரும், சம்ஸ்கிருதி சம்மான் தேசிய விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்றவருமான திரு ஜெயமோஹன் அவர்களின் புத்தகமான 'வெண்முரசு' என்ற தலைப்பின் கீழ், இருபத்தாறு புதினங்களாக எழுதப்பட்ட மஹாபாரதத்தின் மீள் உருவாக்கம். என் ஆவலைத் திருப்தி செய்வதாக அமைந்துள்ளது.  

மஹாபாரத பாத்திரங்களின் பல கோண விவரிப்புகளை, அக்காலத்தைய அரசியல், சமூக, வணிக மாற்றங்களோடு இக்கால நிகழ்வுகளைப் பொருத்தி வாசகன் எளிதாக உள்வாங்கிக் கொள்ளச் செய்வதே நூலின் சிறப்பான அம்சம் எனலாம்.

போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன்  ஒருவனுக்கு எழுந்த ஐயங்களுக்குப் பல கோணங்களில், பல படி நிலைகளாகப் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அளித்த பதில்களைத் தங்கள்  நடைமுறை வாழ்வோடுப்  பொருத்தி அறிவது பலருக்குக் கடினமானதே.

அந்நிலையில், இம்மாபெறும் இதிகாசத்தின் முக்கிய மாந்தர்களின் வாழ்வனுபவத்தால் எழும் கேள்விகளுக்கு இளைய யாதவரின் எளிய கூரிய பதில்களே, வெண்முரசின் பதினேழாம் நூலான 'இமைக்கண'.

'கொலையை ஒரு பாவமாகக் கருதும் நாம், அதையே தொழிலாகச் செய்யும் தென் திசைத் தெய்வமான யமனை அறத்தின் இறைவனாகக் கருதுவது எப்படி'  என்ற அடிப்படைக் கேள்வியோடு துவங்குகிறது இந்நூல்.

திரேதாயுகத்தில் இறப்பு நின்றுவிட்டதை, தியானிகன் என்னும் புழு, பிரபாவன் என்னும் சிட்டுக்குருவியுடன் ஒரு நாள் திடீரென்று உணர்ந்திட, அதை மற்ற உயிர்களும் அறியச் செய்ததும் அனைத்து உயிர்களும் பெரும் கொண்டாட்டத்தில் திளைக்கின்றன.

முழு ஆண்டு விடுமுறை ஆரம்பத்தில், சிறுவர்களின் மனதில் ஏற்படும் கொண்டாட்டமும், விடுதலையும், வெகு காலம் நீடிக்க நீடிக்க ஓர் அயர்ச்சி அடைவதைப் போல இறப்பு நின்றுவிட்டதால் வாழ்வுக்கும் பொருளே இல்லாமல் போனதை உணர்ந்து திகைக்கின்றன.

இறப்பை அகற்ற உருவான பசி இல்லாமல் போனவுடன், பசியை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ள மொத்த உலக இயக்கமும் நின்றுவிட, உயிர்களின் உறுப்புகள் தனக்கான அர்த்தத்தை இழக்க, அவையும் அவற்றின் இயக்கத்தை நிறுத்தத் தொடங்குகின்றன.

இறப்பு இன்றி உலக இயக்கமும் இல்லை என்பதை உணர்ந்த தியானிகனும் பிரபாவனும் அதற்கான காரணத்தை அறிய நாரதரின் உதவியை நாட, உயிர்களின் எஞ்சிய தவ வலிமையின் மூலம் நாரதர் யமனைச் சந்தித்து காரணத்தை வினவுகிறார்.

ராமர் அவதாரத்தை முடித்து வைத்ததில், தனது அறம் பிழையானதாகக்  குறிப்பு இருப்பதால், தான் இறப்புத் தொழிலை நிறுத்தியதாக யமன் கூறுவதோடு, பாசம் என்னும் மாயையியிலிருந்து விடுபடாமல் எமனுலகம் அடைந்த ராமரால், மாயை குறித்தும், அறம் குறித்தும் எண்ணற்ற வினாக்கள் தன்னுள் எழுவதாகவும் கூறுகிறார்.

அவ்வினாக்களுக்கான விடை, பெருமாளின் மறு அவதாரத்தில் கண்ணன் மூலமே கிடைக்கும் என்பதை நாரதர் உணர்த்த, தான் காத்திருக்க முடிவெடுத்து தொழிலை தொடர்கிறார் யமன்.

மஹாபாரத காலத்தில் பெரும் போர் முற்றிப் போகும் சூழலில், தான் கொண்ட உறுதியைப் பேண இளைய யாதவர் நைமிசாரண்யம் என்னும் காலம் கடந்த காட்டில் தனித்திருக்க, அதுவே தன் ஐயங்களைத் தீர்க்கும் தருணம் என எமன் வருகிறார்.

மானுடர்களின் உலகியல் அனுபவங்களால் உருவாகாத வினாக்கள் பயனற்றவை என உணர, இளைய யாதவரை சந்திக்கத் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் மஹாபாரத பாத்திரங்களின் உள்ளத்தில் புகுந்து, அவரவர் உருவத்திலேயே வந்து அவர்கள் வாழ்வின் அனுபவங்களால் எழுந்த வினாக்களை இளைய யாதவரிடம்  கேட்கிறார் எமன்.

எங்கும் அவமதிப்புகளையே சந்தித்ததால் உளம் புண்பட்ட சாமானியர்களின் பிரதிநிதியாய் கர்ணன், துறவையே எண்ணி பலமுறை நாடு திரும்பிய நிகரற்ற வில்லாளர் பீஷ்மர், அவரைக் கொல்வதையே தவமாகக் கொண்டும் ஐயத்தால் தன் இலக்கை ஒத்திப் போட்டுக்கொண்டே இருக்கும் சிகண்டி என தொடங்கி சாமானியர் முதல் முனிவர்கள்  வரை பலரின் பல தரப்பட்ட வினாக்களுக்கு கிடைக்கும் விடைகள், யமனுக்கும் நமக்கும் படிப்படியாக வாழ்வு குறித்த தெளிவை அளிக்கின்றன.

ஆங்கிலப் படங்களில் காட்டப்படும் மாற்றுப் புடவி ( வாழ்வுச் சித்திரம் போல கர்ணனுக்குக் காட்டப்படும், சவால்கள் அற்ற புகழ் மட்டுமே நிறைந்த நீள் வாழ்வு, அவன் திறமை முற்றிலும் வெளிப்படாத நிறைவற்ற வாழ்வாக முடிவடைய, அத்தகைய வாழ்வையே இறைவனிடம் நாளும் கோரும் நாமும் திகைக்கிறோம்.

சிகண்டியைப் போல, விளைவுகளைக் குறித்த ஐயத்தையே பெருமிதமாக எண்ணியும் பேசியும் தன் கடமையைச் செய்யாதோர் நம்மில் பலர் இருக்க, சிகண்டியின் ஐயங்களை அகற்ற இளைய யாதவர் செய்யும் உத்திகள், நம் ஆழ் மனதில் உள்ள ஐயங்களையும் களைந்து செயல்படத் தூண்டுபவை.

பிதாமகர் பீஷ்மரைப் போலவும், அமைச்சர் விதுரரைப் போலவும், தங்களாலேயே இந்நாடு பிழைத்திருக்கிறது எனப் பெருமிதம் கொண்டு, தங்களை மீறி நிகழும் பெரும் போரால் திகைத்து, பொறுப்பேற்கும் அச்சத்தால் அப்போது மட்டும் துறவையும் விடுதலையையும் வேண்டும் பெரியோரை எங்கும் காணலாம்.

சந்தர்ப்பவாதிகள் நிறைந்த இவ்வுலகில், தன் மனசாட்சிக்குப் பயப்பட்டுத் தன் குடி நலனையும் பொது நலனையும் சமன் செய்ய இயலாமல் தவிக்கும் தருமர் போன்ற அறத்தோரை ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் காணலாம்.

‘பெண்களை மாயையின் வடிவாகவும், கடக்கப்பட வேண்டிய தடைகளாகவும் கூறும் வேதம், பெண்களுக்கு அளிக்கும் மீட்பின் வழி என்ன?’ என கேட்காத திரௌபதிகள் உலகில் இருக்க இயலாது.

தங்கள் உடல் அமைப்பையும், உள இயல்பையும் அறிந்து நாம் எதில் முழுமையாக இயங்கி இறுதி மூச்சு வரை முழுத்திறனுடன் வெளிப்பட முடிகிறதோ அதுவே நம் விடுதலையும் மீட்பும் என உணர்ந்து வாழ்வை சீரமைப்பதே இந்நூல் படிப்பதன் பயனாக இருக்க முடியும்.

உதாரணமாக, இறுதிவரை போரிட்டும் தன் கொடைப் பண்பில் வழுவாமல் இறந்த கர்ணன், இன்றும் பெரு வீரனாகவும் பெறும் கொடையாளனாகவும் நினைக்கப்படுகிறான்.

தருமர் இறுதிகணம் வரை அறத்தோராக வெளிப்பட்டதாலேயே, அவர் தன் குடும்பத்தாரைப் பணயம் வைத்ததும், போரில் பொய் உரைத்ததும் பெரிதாக விவாதிக்கப்பட்டு இன்றும் அவர் மூலம் அறம் ஆராயப்படுகிறது.

இப்படிப்பட்ட மாபெறும் வாழ்க்கைச் சூழல்களால் எழுந்த ஞானத்தை அழியா காவியமாக்கும் வியாசர் போன்ற ஆசிரியர்களுக்கு அவர்களின் சொற்களே அவர்களுக்கு அழியாப் புகழும் வீடுபேறும் ஆகும்.

உடனே, பிறப்பால் நாம் அடைந்த கட்டுப்பாடுகளை இயல்பாக எண்ணி ஏற்கும் அடிமைத்தனத்தையே இந்நூல் கூறுகிறதா என ஐயம் எழுவது தவிர்க்க முடியாதது.

இதற்கு இன்றைய உதாரணங்களைப் பொருத்தி அறிவதே சிறந்தது.

ஒரு வங்கியின் கடைநிலை அலுவலர் தன் வங்கி கொடுத்த பெரிய கடன்களால்தான் வங்கியின் வருமானமும், தன் வருமானமும் குறைந்ததாகக் குறை கூறுவதால் அவர் வளர்ச்சி அந்நிலையிலேயே நின்றுவிடும்.

அதற்குப் பதிலாக வங்கியின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பையும், உலகப் பொருளாதாரத்திற்கு அது வழங்கும் கடன்களின் பங்கையும், அக்கடன்கள் இழப்பாக  மாறுவதற்கான வாய்ப்புகளையும் அறிவதை நோக்கி அவரின் தினசரி செயல்பாடுகள் இருப்பதே அவருக்காக இந்நூல் கூறும் செயல் யோகமும் வளர்ச்சிக்கான வழியுமாக இருக்க முடியும்.

ஒறு ஊடகவியலாளராக நாட்டின் தலைவரைக் கேள்வி கேட்டு மடக்கி அவரே உடனே தலைவரும் ஆகி நாட்டை உடனே சீர் செய்வது திரைப்படங்களிலேயே சாத்தியம்.

நடைமுறையில், கட்சியின் அடிப்படைத் தொண்டனாகக் களப்பணியாற்றி, படிப்படியாகச் சமூகத்தை அறிந்து வளர்ந்து தலைவன் ஆகுபவன், களப்பணியாற்றத் தொடங்குகையிலேயே தான் விரும்பும் சீர்திருத்தங்களை உருவாக்கும் செயல் யோகி ஆகிறான்.

 

நம் செயல்களுக்கான விளைவுகளைப் பற்றி எண்ணுவதோ, பொறுப்பேற்பதோ வீண் என கர்ணன், சிகண்டி, விதுரர், பீஷ்மர், அர்ஜுனன் போன்றோருக்கு இளைய யாதவர் உறைக்கும் செயல் யோகம், இன்றைய குழந்தைகளுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் எப்படிப் பொருந்தும் எனக் கேள்வி எழுவது இயல்பு.

அவர்கள் அக்காரணங்களைக் கூறி அப்பெரும் போரிலிருந்து விலகினால், மேலும் அவப்பெயரும் அழிவுமே மிஞ்சி அவர்களும் நிறைவுறாதவர்களாகவே மடிவார்கள் என்பதாலேயே இளைய யாதவர் இயல்பான விசையுடன் போரிட அறிவுறுத்தியதை ஆழ்ந்து சிந்தித்து உணரலாம்.

வியாசரின் மைந்தன் சுகரைப் போல இளமையிலேயே துறவு மனப்பான்மை கொண்டு அனைத்தையும் துச்சமென உதறி முழுமையை அடைவது உலகியலோருக்கு பொருத்தமான மெய்மையின் வழி அல்ல.

நம் அன்றாட வாழ்வுக்கு எது தேவை என நாம் உணர்கிறோமோ, அதை வழங்கும் கல்வியையும், வேலையையும், அது சார்ந்த பொறுப்புகளோடு ஏற்று முழு ஈடுபாட்டோடு செயல்படுவதே, உலகியலாளர்களான நமக்கான அறிதலின் முழுமையை நோக்கிய பயணம் ஆகும்.

அப்பொறுப்புகளால் விளையும் இன்ப துன்பங்கள் அனைத்தும் நாம் விரும்பி ஏற்ற செயல்களாலேயே என உணர, படிப்படியாக இன்ப துன்பங்களைச் சமமாகக் கருதும் பக்குவத்தையும் அடையலாம்.

அப்படி வாழ்க்கையில், நம் இலக்கை நோக்கி வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும், நாம் இலக்கை அடைந்துவிட்ட நிறைவோடு, நம் சு்ற்றத்தாருக்கும் ஊக்கம் அளிப்பவராக மாறிவிடுவதே நமது செயல் யோகமாக இந்நூலிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்.

இறுதியில், சுகர் வடிவில் முழுமையாகத் தெளிவு பெற்று யமன் அடைந்த மாயை குறித்த விளக்கத்தைப் படிக்கும் நாம், மாயையை வெறுப்பதை விடுத்து, அதை நம்மை உயர்த்தும் ஏணியாக மதிக்கும் பக்குவம் பெறுவதோடு நம் வாழ்வு மீதே நமக்கு மதிப்பு பெருகுவது உறுதி. 

இப்படி எளியோர், ஆள்வோர், அறிஞர், முனிவர் என பலதரப்பட்டோருக்கான அறிவையும் மெய்மையையும் அவரவருக்கேற்பக் கண்டடையும் வாய்ப்பு நிறைந்த இந்நூலை, வெண்முரசின் மற்ற இருபத்தைந்து நூல்களோடு சேர்த்து இச்சுட்டியில் வாங்கலாம்.

இமைக்கணம்

 

நட்புடன்

இரா. அரவிந்த்.

Tuesday, September 8, 2020

குலங்களின் கதை

 


அன்புள்ள ஜெ,

வெண்முரசில் நிலங்கள் மக்களினங்கள் பற்றிய செய்திகள் வந்துகொண்டே இருந்தன. வெவ்வேறு நிலங்கள். வெவ்வேறு மனிதக்குழுக்கள். அத்தனைபேரும் முட்டிக்கொண்டு உரசிக்கொண்டு மேலேறத்துடிப்பதன் சித்திரம்தான் வெண்முரசு. மலைப்பழங்குடிகளில் இருந்து சின்ன அரசுகள் வரைக்கும்.

ஆனால் வெண்முரசு தொடங்கும்போதே இந்த சிக்கல் இருந்துகொண்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே மச்சரினத்தைச் சேர்ந்த சத்யவதி அரசி ஆகிவிட்டாள். கங்கரினத்தைச் சேர்ந்த பீஷ்மர் மகனாக வந்துவிட்டார். அதன்பின் யாதவக்குலத்து குந்தி வருகிறார். அந்த கலப்பும் அதன் விளைவான சிக்கல்களும் முதற்கனல்முதலே வந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன

உண்மையில் அந்தச்சிக்கல் ஓரளவு ஓய்வது மகாபாரதப்போர் நடந்த பின்னாடிதான். குலக்கலப்பை எதிர்க்கு மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகக் கிளம்பிச் செல்கிறார்கள். புதியமனிதர்கள் வந்து சேர்கிறார்கள். அஸ்தினபுரி புதியதாக உருவாகி எழுகிறது

எஸ்.செல்வக்குமார்

Monday, September 7, 2020

வணிகமும் போரும்

 


 அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசிலே போர் நிகழ்வது அரசுகள் நடுவேதான். வணிகர்கள் அரசில் ஈடுபடுவதில்லை. அவர்கள் போர்களை உண்டுபண்ணுவதோ போரினால் லாபம் அடைவதோ இல்லை. அவர்கள் மிகமிக முக்கியமானவர்கள். ஆனால் சந்தைக்கான போர் அல்லது கொள்முதலுக்கான போரே இல்லை. இது ஆச்சரியமான விஷயமாக எனக்குப்பட்டது

இந்த வணிகப்போர்கள் எல்லாம் ஐரோப்பியப் பண்பாடு உருவானபிறகு வந்தது என்று நினைக்கிறேன். மார்க்ஸ் கூட அதை முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படைப்பண்பாகச் சொல்கிறார். முதலாளித்துவத்தில் வணிகர்கள்தான் உண்மையான அரசர்கள். நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தில் அரசர்கள் போரிட்டதுபோல இன்றைக்கும அம்பானியும் அதானியும் போரிட்டுக்கொள்கிறார்கள்.

கே.மாரிமுத்து

 

Sunday, September 6, 2020

வாழ்வு

 


அன்புள்ள ஜெ

எல்லாரும் தன் கம்ப்யூட்டரில் பாஸிட்டிவான விஷயங்களை எழுதி வைத்திருப்பார்கள். நான் ஒரு நெகெட்டிவான விஷயத்தை எழுதி வைத்திருக்கிறேன். ஆனால் அது எனக்கு மிகவும் பாஸிட்டிவான எனர்ஜியை அளிக்கிறது. என் ஒவ்வொரு நாளையும் ஊக்கத்துடன் வாழச்செய்கிறது

இறப்பு என்பது மீண்டெழல் இல்லாமை. திரும்பி வராத பயணங்களும் மீட்சியில்லாத உளவீழ்ச்சிகளும் சாவே.

இதெல்லாம் சாவென்றால் வாழ்வென்ற்ய் சொல்வது என்ன? எந்த பயணமும் மீள்வதற்கான வழியுடன் இருக்கவேண்டும். எந்த உளநிலையிலும் திரும்பிவரும் வழி திறந்திருக்கவேண்டும். வாழ்வேன் என்று எனக்கு நானே சொல்லிக்கொள்கிறேன்

சந்திரசேகர்

ஊர்களின் பரிணாமம்

 


  

அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் பழங்குடி ஊர்களும் பெரியநகரங்களும் வருவதைப்பற்றிய கடிதம் வாசித்தேன். சுவராசியமான கருத்துதான். ஆனால் அதையே பலவாறாக விரித்தும் பார்க்கலாமென நினைக்கிறேன். பழங்குடி ஊர்களிலேயே இடும்பபுரி போல பக்காவான பழங்குடி ஊர்கள் உள்ளன. சிலர் ஒரு படிமேலே சென்றுவிடுகிறார்கள். கங்கர்களைப்போல. இன்னும் சிலர் பெரிய அரசர்களாக ஆகிவிடுகிறார்கள். காந்தாரர்களைப் போல. இன்னும் சிலர் அதற்கான முயற்சியில் இருக்கிறார்கள். ஹிரண்யபுரி மாதிரி. இந்த எல்லாக்குடிகளுக்கும் நடுவே அவரவர் இடங்களுக்கான பூசல் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. மத்ரநாடுகூட பழங்குடிநாடுதான். பூரிசிரவஸ் பழங்குடி அடையாளத்திலிருந்து வெளியே செல்லத்தான் முயற்சி செய்கிறான். பழங்குடிகள் கீழ்ப்படியில் இருந்து பேரரசுகள் வரை எல்லாம் படிநிலைகளிலும் வெண்முரசில் இருக்கிறார்கள். படிக்கட்டில் எந்த இடத்திலே இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் அரசியலைத் தீர்மானிக்கிறது

சாரங்கன்

Saturday, September 5, 2020

வணிகர்கள்

 


அன்புள்ள ஜெ,

வெண்முரசில் நிலம் பற்றிய சர்ச்சையை பார்த்தேன். அந்நிலங்களை இணைப்பவர்களாக இந்நாவல்களில் வரும் வணிகர்கள் மிகமுக்கியமானவர்கள். அவர்கள் மொத்த நாவலிலும் எந்தப்பங்களிப்பையும் ஆற்றவில்லை. அவர்களுக்கு போரில்கூட எந்த இடமும் இல்லை. ஆனால் காற்றுபோல அவர்கள் உலாவியபடியே இருந்திருக்கிறார்கள். இது ஓர் ஆச்சரியமான விஷயம் என நினைக்கிறேன்

வணிகர்கள் அரசியலை கவனிப்பதே இல்லை. அவர்கள் அரசியலில் ஒரு கண்வைத்திருக்கிறார்கள். அரசியல் எக்கேடு கெட்டாலென்ன என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள்தான் எல்லாவற்றையும் இணைக்கிறார்கள். ஒரு காட்டுப்பழங்குடி கொஞ்சம் நகாரீகத்துக்கு வந்துவிட்டால் வணிகர்கள் உடனே வந்து இணைந்துகொள்கிறார்கள். பாரதவர்ஷத்துடன் அவர்களை இனைத்துவிடுகிறார்கள். முதற்கனலில் கங்கர்குடி அப்படி இணைகிறது. இடும்பர்கள் இணைகிறார்கள். அப்படி இணைப்பு நடந்துகொண்டே இருக்கிறது

எஸ்.சரவணக்குமார்

வெண்முரசின் ஊர்கள்

 


அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் இந்தியா பற்றிய சித்திரம் பற்றி வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன். விவாதங்கள் சிறப்பானவை. அவற்றை வாசிக்கையில் நமக்கும் ஒரு சித்திரம் வருகிறது. எனக்கு தோன்றிய ஒரு விஷயமும் உண்டு வெண்முரசிலே எல்லா ஊர்களுமே இரண்டிரண்டாகப்பகுக்கப்பட்டே வருகின்றன. காடு- ஊர். நகரமும்- பழங்குடி ஊர்களும். எல்லா நிலப்பகுதியும் இரண்டாகவே உள்ளன. ஆனால் பழங்குடியினரும் அழகான விசித்திரனான ஊர்களை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். தொங்கும் ஊர்கள் மிதக்கும் ஊர்கள் எறும்புப்புற்று வீடுகள் குகையில் அமைந்த நகரம் எல்லாமே உள்ளன. இரண்டு வகை நாகரீகங்களும் அருகருகே உள்ளன. அவற்றுக்கிடையே மோதல் உள்ளது. அந்த இரட்டைத்தன்மை ஆரம்பம் முதலே நாவலில் பேணப்பட்டுள்ளது

ராம்குமார்

 

Friday, September 4, 2020

வரிகள்

 


அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசிலிருந்து வரிகளை எடுத்து நினைவில் வைக்கலாமா? நவீன இலக்கியத்தில் பலசமயம் அப்படிப்பட்ட வரிகள் இல்லை. ஆனால் உலக இலக்கியத்தில் நான் வாசித்த பெரிய படைப்புகளிலெல்லாம் அப்படிப்பட்ட வரிகள் உண்டு. அவற்றை தவிர்க்கமுடிவதே இல்லை. இந்த உதிரிவரிகள் சிலசமயம் தனியாகவே பொருள் தருபவை. ஆனால் பலசமயம் அவை வெண்முரசு நாவலில் வரும் ஒட்டுமொத்த காட்சிகளையே மீண்டும் ஆழமாக புரிந்துகொள்ள வழிவகுப்பவை

பெண்டிர் ஆண்கள் துயருற்றிருப்பதை விரும்புகிறார்கள், அது இறுகிய நிலம் மீது பெருமழை பெய்து மண் இளகுவதுபோல் அவர்கள் மேல் தாங்கள் வேர் விடுவதற்கு உகந்தது

என்ற வரியை வாசித்தேன். அர்ஜுனன் மேல் அத்தனை பெண்களுக்கும் இருக்கும் ஈர்ப்புக்கான காரணம் என்ன? அவன் எப்போதும் துக்கமானவன், அலைந்துகொண்டே இருப்பவன். அந்த ஞானதுக்கம்தான் பெண்களை கவர்கிறது என்று கொள்ளமுடியுமா?

ஆ.என்.குமார்

விசித்திர வீர்யன்

 


இனிய ஜெயம் 


ஓவிய மரபில் அதன் வெளிப்பாட்டு நிலையில் அடிப்படையில் இரண்டு பிரிவுகள் உண்டு. ஒன்று புறத்தில், கண்ணால் காணப்படும் நிலையை கொண்டது. இரண்டு அகத்தில் கருத்தால் காணப்படும் நிலையை கொண்டது. இரண்டிலும் அழகியல் ரீதியாக பல்வேறு நிலையில் வளர்ச்சி முகம் கண்டவை. இந்த இரண்டாவது நிலையில் அகம் உணர்வதை தொடர்புறுத்தும் முற்றிலும் அருவ நிலை ஓவியங்கள் ஒரு வகை. கருத்து நிலையை,உருவகங்களை தொடர்புத்தும் ஓவியங்கள் அடுத்த வகை. இந்த அடுத்த வகை ஓவியங்கள் ஷண்முகவேல் வரைந்த விசித்திர வீர்யன் ஓவியங்கள். 

விசித்திர வீர்யன் என்ன நிலையில் இருக்கிறான் என உருவகங்களும் உவமைகளும் கொண்டு குறுமுனி விளக்குகிறாரோ, அதன் சித்தரிப்பு நிலையே இந்த ஓவியங்கள். இந்த மூன்று ஓவியங்களையும் play செய்து அடுத்தடுத்து பார்ப்பது. முற்றிலும் புதிய அனுபவத்தை நல்கும். 

இடை பிங்கலை என உடலில் பின்னி ஓடும் மூச்சு. அதுவே பின்னி நிற்கும் நாகங்கள். உயிர் நிலைத்து நிற்கும் ஏழு சக்கரங்களும் ஏழு தாமரைகள். அதில் அனாகதம் எனும் தாமரை வாடி நிற்கிறது.

இரண்டாம் ஓவியத்தில் அனாகத தாமரையும் சகஸ்ர தாமரையும் மலர்ந்து நிற்க மற்ற தாமரைகள் உதிர்ந்து விட்டது. சுவாசமாக பின்னி நின்ற நாகங்கள் சகஸ்ர தாமரையின் தண்டாகி நிற்கின்றன. 

மூன்றாம் ஓவியத்தில் மண் உடலின் எல்லா தாமரைகளும் உதிர்ந்து விண் உடலின் ஒளி திகழ் தாமரை மட்டுமே எஞ்சுகிறது. 

முதல் ஓவியத்தில் உயிரின் இருப்பு warm tone உஷ்ண த்வனி முறையில் மெல்லிய அனல் வண்ணம் இழைகிறது .

இரண்டாம் ஓவியத்தில் உயிரின் விலகல் cool tone குளிர் த்வனி முறையில் நளிர் வண்ணம் கொண்டு இழைகிறது.

மூன்றாவது ஓவியத்தில் உடல் தவிர்த்த முற்றிருளில் ஆன்மா மட்டும் குளிர் நிலவென ஒளிர்கிறது. 

ஒரு நிலையிலிருந்து நிகழும் நிலை மாற்றம். மூன்று ஓவியம் வழியே சித்தரிக்கப்படுகிறது. அந்த நிலை மாற்றம் ஒரு துளி சொட்டிச் சிதறும் கால நிலைக்குள் நிகழ்வது. 

மரணம் எனும் நிலையை இத்தனை கலாபூர்வமான அனுபவம் நல்கும் சித்தரிப்பில் தொடர்புறுத்திய ஓவியங்கள் மிக மிக குறைவே.

கடலூர் சீனு

நிலங்களின் வாழ்வு

 


அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசின் விரிவான நிலச்சித்தரிப்பு ஏன் என்பதை ஒட்டுமொத்தமாக நாவல்களை வாசித்துமுடித்தபோதுதான் நானும் புரிந்துகொண்டேன் என்பதை மறுக்கமாட்டேன்.

தொடக்கத்தில் அது கதைக்களத்தை நிறுவுவதற்காக என்றுதான் நினைத்தேன். நான் அதிகம் வாசித்தவை நவீன நாவல்கள், அவற்றில் இப்படியெல்லாம் வர்ணனைகள் இல்லை. சரி தள்ளிவைப்போம் என்று நினைத்ததுண்டு. சொல்லப்போனால் ஒருநாள் ஒரு அத்தியாயம் என்பதனால்தான் அவ்வளவற்றையும் வாசித்தேன். இல்லாவிட்டால் வாசிக்காமல் விட்டிருப்பேன்

ஆனால் நாவல்கள் முடிந்தபின்னர் தெரிகிறது. இந்த நாவல்கள் நிலப்பரப்பின் மோதல்கள் என்று. நிலம்தான் நாவலே. மனிதர்கள் அல்ல. பாலைவனம், புல்வெளிகள், காடுகள், ஆறுகள், நகரங்கள், சிறிய ஊர்கள். இவைதன நாவல்.இவற்றுக்கிடையே என்ன நடக்கிறது என்றுதான் வெண்முரசை பார்க்கவேண்டும் என நினைக்கிறேன். பாலைக்கு அப்பாலிருந்து எல்லாவற்றையும் ஆட்டிவைக்கும் துவாரகையையும் அப்படித்தான் நான் பார்க்கிறேன்

எஸ்.சரவணன்

மாபெரும் நிலம்

 


அன்புள்ள ஜெ

மகாபாரதத்தில் இந்தியாவின் நிலப்பகுதியைச் சொல்லியிருப்பதைப்பற்றிய வர்ணனைகளை வாசித்தேன் அது சார்ந்து நிறைய பேசிக்கொண்டே செல்லலாம். பலகோணங்கள் உருவாகி வரும். மகாபாரத வாசிப்பில் எனக்குப்பட்டது நிலங்கள் அதில் பின்னிணைப்பாகத்தான் வருகின்றன. பல தீர்த்தங்கள் கற்பனையாகவே சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. பல தீர்த்தங்களைக் கண்டுபிடிக்கவே முடியாது.

அதேசமயம் மகாபாரதத்தில் கடல்வர்ணனைகள் மிகமிகக்குறைவு. துறைமுகங்களைப்பற்றிய செய்திகளே இல்லை. பனிமலைகளில் செல்வதுபோல சொல்லப்படவில்லை. மகாபாரதம் கங்கைச்சமவெளிக்குள்ள்யே நிகழ்ந்து முடிகிறது. மற்றதெல்லாம் செவிச்செய்திகள், அல்லது பின்னிணைப்புக்கள்

வெண்முரசுதான் மகாபாரதத்தை இந்தியா முழுக்க கொண்டுசெல்கிறது. லடாக் முதல் குமரிமுனைவரை கொண்டுசெல்கிறது. அப்படி வெண்முரசு மகாபாரதக்கதையை இந்தியா முழுமைக்குமாக ஆக்கியதுதான் பெரிய சாதனை என நினைக்கிறேன்

ரவிச்சந்திரன்

Thursday, September 3, 2020

வியாசர்

 


இனிய ஜெயம் 


விஷ்ணுபுரம் அஜிதன் முன்வைக்கும் காலச் சக்கர தரிசனத்தை தொடர்ந்து பின் சென்று அதை நான் சிந்திக்கும் சில விஷயங்களுடன் தொடர்பு படுத்திபார்ப்பேன். 

உதாரணமாக அசோக சக்கரம். மையம் அதிலிருந்து கிளைத்து செல்லும் 24 ஆரக் கால்கள். அவை சென்று முடியும் விளிம்பு வட்டம். இந்த மூன்று அலகையும் மானுட மெய்மை தேட்டத்தின் உதாரண சித்திரமாகவும் கொள்ள முடியும்.

மையம் அதுவே 'நான்' எனும் அறிபவன். 24 ஆரக்கால்கள் அதுவே அறிபடு பொருள். விளிம்பு வளையம் அதுவே காரணம் (அல்லது பிரம்மம்). அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி என்பதொரு முழுமையான சக்கரம். 

கலையும் அது கொண்டு தொடர்புறுத்தி ரசிகன் கொள்ளும் பரவசம் அந்த செயலும் இது போன்ற சக்கரமே. மையத்தில் ரசிகன். மொழியோ ஒலியோ வண்ணமோ தொடர்புறுத்தும் ஆரக் கால்கள் எது எனினும் அந்த ஆரக் கால், பிற ஆரக் கால்கள் சென்று இணையும் அதே விளிம்பு வளையத்தில் ரசிகனை கொண்டு சேர்க்கும். 

இந்த வரிசையில் வெண்முரசு எனும் பெருநாவலின் வடிவமும் இந்த உதாரண சித்திரத்துக்கு உட்பட்டதே. வெண்முரசு என்பது வெளி வளையம். 26 ஆரக் கால்களும் நாவல்கள் என ஒரே மையத்தில் வந்து இணைகிறது. 

வெளி வளையம் வெண்முரசு சென்று தொடும் தர்க்கம். தொன்மம் பண்பாடு மெய்யியல் உறவு சிக்கல்கள் நில வர்ணனைகள் ஆழ் படிமங்கள் உளவியல் என அத்தனை ஆரக் கால்கள் வழியாகவும் நிகழ்வது, வெண்முரசு செல்லும் கற்பனையின் ஆழம்.  அது சென்று தைப்பது வாசக உள்ளுணர்வு மையத்தில். ஒரு முழுமையான சக்கரம். 

இந்த வெண்முரசு வரிசையின் முழுமையில் ஒவ்வொரு நாவலும் ஒரு ஆரக்கால் என அமையும் அதே சமயம், இந்த ஒவ்வொரு நாவலும் தனித்த நிலையில் ஒரு முழுமை சக்கரமாக அமைகிறது. 

இது போன்றதே வெண்முரசின் ஓவியங்கள். தனித்த ஆரக்கால் என நிற்கும் அதே சமயம் ஒரு முழுமையான சக்கரமாகவும் நிற்கிறது. மற்றும் ஒரு உதாரணம் இந்த வியாசர் ஓவியம்.  

உப்பரிகை வழியே தெரியும் வானின் கரு நிலவும், பிறை நிலவும், முழு நிலவும் சார்ந்த இரண்டுவிதமான சித்தரிப்புகள் அந்த அத்தியாயத்தில் இடம்பெறும். அந்த அத்தியாயத்தின் ஆரக்காலாக அந்த ஓவியம் ஒரு முனையில் அமைகிறது. மறுமுனையில் முழு நிலவு சூடிய வியாசன் எனும் ஆளுமை. அந்த சிவனே பிறை சூடியவன் மட்டுமே. வியாசரின் தலைக்கு மேலோ முழு நிலவு. பிறை போல இனி வளரும் காலத்திலோ , கரு நிலவு போல சென்று முடியும் காலத்திலோ  அல்ல 
என்றுமுள்ள காலத்தில் நிலைத்து நிற்கும் ஒளி நிலவு அவரது காவியம். இந்த முழுமையின் சித்தரிப்பாகவும் அந்த ஓவியம் திகழ்கிறது. 

அறிமுக வாசகர் ஒருவர் அழைத்திருந்தார். மானசா ஓவியம் குறித்து நான் எழுதியவை குறித்து பேசி ஓவியம் சார்ந்து சில மேலதிக அறிமுக நூல்கள் கேட்டார். வெண்முரசு ஒரேசமயத்தில் தீவிர இலக்கிய வாசகருக்கான களமாக விளங்கும் அதே சமயம், உத்வேகம் உணர்ச்சிகரம் கொண்ட நடையால் அறிமுக வாசகர்கள் பலரையும் ஈர்க்கும் ஒன்றாக அமைகிறது. வெண்முரசு வழியே தீவிர இலக்கியத்துக்குள் நுழையும் போதே இணையாக ஓவியங்கள் போல பிற கலைகளிலும் கவனம் குவிய நேர்வது ஒரு முழுமை அனுபவத்துக்கான பாதை என்றே சொல்வேன். 

இந்திய நிலத்தில் பாறை ஓவியங்களுக்கான தொடர்ச்சி  அறுந்து, அஜந்தா ஓவியங்கள் எனும் முழுமையான ஓவிய வெளிப்பாடு 'திடீர்' என தோன்றுகிறது. அஜந்தாவுக்கு முன் தொடர்ச்சி என ஏதும் இல்லை. அங்கிருந்து துவங்கி கிளைகள் பரவியதே இந்திய ஓவிய மரபு. 

விஷ்ணுபுராணம் எனும்நூலில், விஷ்ணு தர்மோத்ரம் எனும் இணைப்பில் மூன்றாம் பகுதியாக அமைந்தது சித்ர சூத்ரம் எனும் நூல். இந்திய ஓவியங்கள் குறித்து அறிய அடிப்படைகள் கொண்ட ஓவிய 'இலக்கண' நூல். சித்ர சூத்ரம் எனும் அதே தலைப்பில் இந்த நூலின் விளக்கம் உதாரணங்களுடன் அரவக்கோன் எனும் எழுத்தாளர் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

தாகூரின் சாந்தி நிகேதன் இந்திய ஓவிய மறுமலர்ச்சியின் மையங்களில் ஒன்று. 1955 இல் அப் பள்ளியிலிருந்து நந்தலால் போஸ் ஓவிய மாணவர்களுக்காக, பார்வையாளர்களுக்கும் பயன்படும் வகையில் ஒரு சிறிய நூல் வெளியிட்டார். ஓவியக் கலை  எனும் தலைப்பு கொண்ட அந்த நூல் தமிழ் டிஜிட்டல் லைப்ரரி இல் இலவசமாக தரவிறக்கிக் கொள்ள கிடைக்கிறது. 

நவீன ஓவியங்கள் புரிதலுக்காக பாதைகள் எனும் தலைப்பிலான நூல் சி. மோகன் எழுதியது. இந்த மூன்று நூலும் ஒரு அறிமுக வாசகர் ஓவியக் கலை சார்ந்து தனது வெளியை அணுகவும், வெண்முரசு உள்ளிட்ட ஓவியங்களை நெருங்கி அறியவும் துணை செய்யும். 

முந்தய பதிவுகள்  வழியே ஓவியத்தில் எது கலை எது கலை அல்லாது, ஓவியம் என்ன அலகுகள் வழியே தொடர்புறுத்துகிறது, வெண்முரசின் ஓவியங்கள் பேசும் நிலமும் பொழுதும் நகர வர்ணனையும், மனிதர்களை 'காட்டாமல்' அந்த மனிதர்களில் இருந்து 'எழுவது' எதுவோ அதை சித்தரிக்கிறது என்பதையும், அறுவை ஓவியங்களின் இரண்டு வகையில், வெண்முரசின் ஓவியம் எதை எப்படிக் கையாளுகிறது என்பதையும் கண்டோம். 

இவற்றுக்கு வெளியே தனது பாணி அல்லது தனித்துவம் வழியே ஷண்முகவேல் நிகழ்த்திய தாக்கம் ஒரு வரலாறு. வெகுஜன பத்திரிக்கை தொடர்களில் ஷண்முகவேலின் வெண்முரசு ஓவிய பாணியை பின்பற்றிய ஓவியங்கள் வெளியாகின. வெளி நாட்டின் முக்கிய பதிப்பகம் ஒன்றில் அதன் அட்டை ஓவியர் ஷண்முகவேல் ஓவிய பாணியை நகல் செய்திருந்தார். விஷ்ணுபுர நண்பர்கள் கூடி பதிப்பகத்துடன் உறையாடி ஷண்முகவேல் அவர்களின் உரிமையை நிலை நிறுத்தி ஈட்டு தொகை பெற்று தந்தனர். 

சம காலத்தில் பத்திரிக்கைகளின் கதைச் சித்ர வரிசை எனும் மரபே முற்றிலும் அழிந்து போன நிலையில் ஷண்முகவேல் நிகழ்த்திய சாதனை வரலாறு இது. வெண்முரசு வாசிக்கப் புகும் எவருக்கும் ஓவியர் ஷண்முகவேல், நெறியாளர் av மணிகண்டன் இணையர் அளித்த அனுபவம் தித்திக்கும் தனித்தன்மை கொண்டது. இக் கணம் அவ்விருவருக்கும் மீண்டும் என் பிரியங்கள்.

கடலூர் சீனு
kadaluu

மூன்றடுக்கு

 


அன்புள்ள ஜெ

வெண்முரசில் நிலப்பரப்பு எப்படி இருக்கிறது என்று கடிதங்கள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. இந்த விவாதம் மிகவும் ஆர்வமூட்டுகிறது. வெண்முரசு பாரதவர்ஷம் என்ற நிலப்பரப்பை உருவாக்குகிறது. அங்கே வெவ்வேறு வகையான மக்களையும் அவர்களின் அரசியல்மோதல்களையும் உருவாக்குகிறது. சாப்பாடு உடை ஆகியவற்றை விரிவாகக் காட்டுகிறது. கூடவே சிந்தனைகளையும் காட்டுகிறது. பாரதத்தில் அன்றிருந்த எல்லாச் சிந்தனைகளையும் வெண்முரசிலே பார்க்கமுடிகிறது. இந்த மூன்றையும் ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக அடுக்கிப்பார்க்கவேண்டும். தென்னகத்திலே சமணம் வலுவாக பரவ ஆரம்பித்திருப்பதை நாம் வெண்முரசிலே காண்கிறோம். பல இடங்களில் பழங்குடிமதங்கள் இருக்கின்றன. இந்த மூன்றையும் இணைத்து வாசிக்கவேண்டியது அவசியமென்று தோன்றுகிறது

சரவணக்குமார்

பாரததர்சனம்

 


அன்புள்ள ஜெ

கடிதங்களில் வெண்முரசு உருவாக்கும் பாரததர்சனம் பற்றி கண்டேன். அந்தத் தர்சனம் மகாபாரதத்திலேயே உள்ளதுதான். அதனால்தான் அதை மகாபாரதம் என்றனர், பாரதக்கதை என்று சொன்னார்கள். அது பாரதத்தின் கதைதான். அதில் எல்லா கதைகளும் உள்ளே வந்திருக்கின்றன. அவ்வாறுதான் அது பாரதக்கதையாக மாறியது.

ஆனால் அதில் எல்லா கதைகளும் சுருக்கமாக, வெறும் கதையாகவே உள்ளன. இன்றைய வாசகர் அவற்றில் இருந்து ஒரு முழுமையான சித்திரத்தை அடையமுடியாது. உதாரணமாக துவாரகை மகாபாரதத்திலெயே சொல்லப்படுகிறது. அது இன்று இருக்குமிடம் குஜராத். அதை மகாபாரதம் சொல்லவில்லை. நில அடிப்படையில் அது பொதுவாக இடங்ங்களைச் சொல்லவில்லை.

ஆனால் வெண்முரசு அந்த இடத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அஸ்தினபுரியிலிருந்து படகுவழியாக வந்து அவந்திநாட்டிலிருந்து துவாரகைக்கு பாலைவனம் வழியாகச் செல்லும் பாதையை கற்பனையால் உருவாக்கிச் சொல்கிறது. துவாரகை அந்த இடத்தில் இருந்திருந்தால் அதுதான் உண்மையான வழி. அந்த கற்பனைவீச்சுதான் மகாபாரதத்தில் குறிப்புணர்த்தப்பட்டிருந்த பாரத நிலத்தை மாபெரும் சித்திரமாக உருவாக்கியிருக்கிறது

ராகவேந்திரன்

Wednesday, September 2, 2020

நிலவில்

 



அன்பின் ஜெ..

ரொம்ப நேரம் முழு நிலவை பார்த்து கொண்டு வந்தேன்...

என் சிறுவயது முதலே விஸ்வரூப தரிசனம் என்பதில் என்பதில் எனக்கு மாபெரும் மயக்கம் உண்டு.. .நான் கண்ட படங்களில் மட்டுமே அதை பலநூறு தடவை உருவகப் படுத்தி இருக்கிறேன்..அது கண்டடைய முடியாதது என்றும் என் வாழ்நாளில் நிகழாது என்றும் பல நேரங்களில் உருகி அழுததும் உண்டு... மிக அந்தரங்கமான நேரங்கள் அவை.. யோகிராம்சுரத்குமாரை கண்ணீர் மல்க பலமுறை வேண்டிக் கொண்டதில் ஒன்று.. அவர் எனக்கு மனம் கனிந்து அளித்த கொடை உங்கள் அருகாமை...அவர் மேலும் எனக்கு மனம் கனிந்து அளித்த மாபெரும் விஸ்வரூபம் வெண்முரசு... நான் கண்டதை வைத்து மட்டுமே மனம் ததும்பி முழுமை கொண்டேன்...அதை மீண்டும் மீண்டும் படிப்பதே என் வாழ்வு... என் மிச்சமிருக்கும் வாழ்நாளில் அது இன்னும் நிறைய நிறைய விஸ்வரூபங்களை தந்து கொண்டே இருக்கும்....  வெண்முரசு மட்டுமல்ல..ஏதேதோ எழுதத் தோன்றுகிறது இப்போதைக்கு இது போதும்...  

விஜய் சூரியன்