Saturday, May 2, 2015

மகாபாரதம் தொன்மங்களின் வழி




அன்புள்ள ஜெ,

வெண்முரசு சார்ந்து இரு கேள்விகள்.

1. வெண்முரசின் காலம் பற்றி நாம் விவாதித்த போது அதன் காலம் கிட்டத்தட்ட கிமு 2000 என்று சொல்லியிருந்தீர்கள். வெண்முரசு இந்திய ஞானமரபை அதன் தத்துவங்களை  மரபு படிமங்களை தற்காலத்துக்கு கொண்டு வருவதற்கான ஒரு படைப்பு என்றும் பல இடங்களில் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அப்போது வெண்முரசு நடக்கும் காலகட்டத்திற்கு பிறகு இந்திய ஞான மரபில் பல பிரம்மான்டமான முன்னேற்றங்கள் நிகழ்ந்திருக்கிறது. பௌத்தம் முதல் அத்வைதம் வரை. அப்படியான பிற்கால ஞானங்களை வெண்முரசு எப்படி சொல்ல போகிறது? வண்ணக்கடலில் வந்த இந்திய தரிசனங்களில் கூட பிற்கால தத்துவங்கள் வரவில்லை என நினைக்கிறேன்.

ஒருவேளை படிமங்களை கொண்டு அதை சொல்லி விட வாய்ப்பிருக்கலாம். ஏற்கனவே ஓரிடத்தில் யூங்கின் anima/animus போன்ற கருத்து படிமத்தின் வழியாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நீலம் யோகத்தை பற்றி விரிவாக பேசுகிறது. கீதையே பிற்காலத்தில் தோன்றியது தான் என்கிறீர்கள். இருந்தும் அது ஏற்கனவே பல வருடங்களுக்கு முன்னரே மகாபாரதத்துடன் கலந்துவிட்டிருக்கிறது. அதை போல் மற்ற பிற்கால சிந்தனைகளும் வெண்முரசில் சேர்க்கப்படுமா?


2. மரபு படிமங்களை, குறியீடுகளை தற்காலத்தாலான ஒரு படைப்பில் மறு உருவாக்கம் செய்ய முடியாதா? அவைகளை புராணங்கள் அல்லது வரலாற்று கதைகளின் மூலம் தான் புதுப்பிக்க முடியுமா? ஜோஸப் கேம்பலின் ஒரு பேட்டியில் அவர் மதங்களின் குறீயீடுகளை(myths) காலத்திற்கு ஏற்ப மீட்டுருவாக்கம் செய்யவேண்டும் என்கிறார். பழைய குறீயீடுகள், உவமைகள் வழியாக கூறப்படும் உன்மைகளை புதிய குறீயீடுகளை கொண்டு சொல்ல வேண்டும்

என்கிறார். அப்படி ஒரு முயற்சியாக அவர் ஸ்டார் வார்ஸை சொல்கிறார். அந்த கருத்து மரபு படிமங்களுக்கும் சேராதா?

நன்றி,
ஹரீஷ்
அன்புள்ள ஹரீஷ்,

இந்தியாவின் தொன்மையான சிந்தனை முறை எதுவானாலும் நமக்குக் கிடைக்கும் முதல்நூல்கள் அனைத்துமே அதுவரை பேசப்பட்டவறை குருகுல மனன முறைக்காக காரிகை, சூத்திரம் ஆகிய செய்யுள் வடிவங்களில் தொகுத்து அளிப்பவைதான். அவையும் பெரும்பாலும் உபநிஷத காலகட்டத்தைச்சேர்ந்தவை. அதாவது ஏறத்தாழ மகாபாரதத்திற்குச் சமானமான காலத்தைச் சேர்ந்தவை. ஆகவே அச்சிந்தனைகள் மகாபாரதத்திற்கும் நெடுங்காலம் முன்னரே இருந்துவந்தவை என்று எளிதில் ஊகிக்கலாம்.

மேலும் மகாபாரதம் காட்டும் அன்றைய அறிவுலகம் மிகமிக படைப்பூக்கத்துடன் உள்ளது. புதியசிந்தனைகள் பொங்கிஎழுந்த ஒரு காலம் அது. ஆகவே அச்சிந்தனைகளை வெண்முரசின் உள்ளே கொண்டுவரலாம். தீர்த்தங்காரர்களில் நேமிநாதர் மகாபாரதகாலகட்டத்தவர். அவருக்கு முன்னால் உள்ளவர்களையும் அவரையும் கொண்டுவரலாம். பௌத்த சிந்தனைகளை சரித்திரபூர்வமாக உள்ளே கொண்டு வரமுடியாது


ஆனால் புனைவின் உத்தியைக்கொண்டு கொண்டுவரமுடியும். உதாரணமாக இளநாகன் மகாபாரதம் நிகழ்ந்து பல ஆண்டுகளுக்குப்பின் மகாபாரதம் நோக்கிச் செல்கிறான். கதையின் நிகழ்காலம் எங்கு வேண்டுமானாலும் அமையாலாமே? அங்கே எல்லா சிந்தனைகளும் வரலாமே?

மகாபாரதத்தில் உள்ள தொன்மங்களை மிக விரிவாகவே வெண்முரசு மறு ஆக்கம் செய்திருக்கிறது. புத்தம் புதிய தொன்மங்களே இதுவரை நூறுக்குமேல் வந்துள்ளன. தொன்மங்களின் அமைப்பையும் அழகியலையும் நீட்சி செய்து உருவாக்கப்பட்டவை அவை. இந்தியத்தொன்மங்களுக்குச் சமானமான பிற தொன்மங்களும் இதில் கையாளப்பட்டுள்ளன

இன்னும்கூட இன்றைய சூழலில் இப்படிம- தொன்ம அழகியலை முன்னெடுக்க முடியும். அந்த வழியை திறப்பதே வெண்முரசின் நோக்கம்.

ஜெ